Kırk Orman

Yeni adresim

2010-12-03T08:02:00.001-08:00

Beni artık buradan takip edebilirsiniz:
http://mustafaacungil.wordpress.com/

Okuduklarım Ekim-Kasım-Aralık 2010

2010-10-05T20:23:00.000-07:00

1840. Medcezir - Donna Leon
1839. Yargı ve İnfaz - Donna Leon
1838. Kırmızı Ayakkabılar - Donna Leon
1837. Edgar Sawtelle'nin Öyküsü - David Wroblewski
1836. Gizli Arzular - Carol Taylor
Kasım
1835. Narnia Günlükleri 7, Son Savaş - C. S. Lewis
1834. Türkiye'nin Yakın Tarihi - İlber Ortaylı
1833. Ölüm Yolculuğu - Michael Robotham
1832. Çocuğunuzu Tanıyın, 7 Yaşında - Elsie Osborne
1831. Düşüncenin Coğrafyası - Richard E. Nisbett
1830. Bir Cinayetin Psikanalizi - Jed Rubenfeld
1829. Power Exchange - Madeleine Oh
1828. Dewey - Vicki Myron
1827. Gulliver'in Gezileri (Çizgi Roman versiyonu) - Jonathan Swift
1826. The Circle - Laura Day
1825. Suikastlar Sözlüğü - Katja Doubek
1824. Narnia Günlükleri 6, Gümüş Sandalye - C.S.Lewis
1823. Metal Fırtın'yı Kim Yazdı? Hayal Gücü Komutanları - Orkun Uçar
1822. Odysseia (Çizgi Roman versiyonu) - Homeros
1821. Bilim ve Yanılgı - Taha Akyol
1820. Mockingjay, Hunger Games 3 - Suzanne Collins
1819. Ateşi Yakalamak, Açlık Oyunları 2 - Suzanne Collins
Ekim

Okuduklarım Temmuz-Ağustos-Eylül 2010

2010-07-04T16:10:00.000-07:00

1818. Notre Dame'in Kamburu (Çizgi Roman versiyonu) - Victor Hugo
1817. Açlık Oyunları 1, Açlık Oyunları - Suzanne Collins
1816. Oliver Twist (Çizgi Roman versiyonu) - Charles Dickens
1815. İki Şehrin Hikayesi (Çizgi Roman versiyonu) - Charles Dickens
1814. All You Can Eat - Megan Hart
1813. Rage - Wilbur Smith
1812. Brothel Night - Vonna Harper
1811. Mezbaha No. 5 - Kurt Vonnegut
1810. Bayan Ölüm Chat Odasında - Irina Denezkina
1809. CIA İşkenceleri - Alfred W. McCoy
1808. Deprem Kuşu - Susanna Jones
1807. Dünyanın İlk Günü (İmparatorluk 1) - Beyazıt Akman
1806. Çin Seddi, Dünyaya Karşı 3000 Yıl - Julia Lovell
1805. Passion Model - Megan Hart
1804. Teşekkür Ederim - Dr. Robert A. Emmons
1803. Hafta Sonu - Bernhard Schlink
1802. Ölüme Bakmak - Peter James
Eylül
1801. Wal-Mart Etkisi - Charles Fishman
1800. House of Shadows - Morgan Hawke
1799. Türk Peygamber, Bozkırın Sırrı - Ahmet Turgut
1798. Yeter tenimi acıtmayın - Meltem Arıkan
1797. Amagansett, Kuzey Suları - Mark Mills
1796. Etiler'in Oyuncak Bebekleri - Emrullah Erdinç
1795. Plot and Structure - James Scott Bell
1794. Türklerin Kültür Kökenleri ve Etnik Yapısı - Mehmet Işık
1793. Forced - Vonna Harper
1792. Chicken Soup for The Writer's Soul - Jack Canfield, Victor Hansen, Bud Gardner
1791. Son Yeniçeri - Reha Çamuroğlu
Ağustos
1790. 80 Cümlede Dünya Tarihi - Helga Hesse
1789. Lanetli'nin L'si - Sue Grafton
1788. Vahşeti Kavramak - Jan Philipp Reemtsma
1787. Katil'in K'sı - Sue Grafton
1786. Jest'in J'si - Sue Grafton
1785. Bir PR'cının Meslek Anıları - Alaeddin Asna
1784. Vakıf ve Dünya - Isaac Asimov
1783. Temporary Slave - Reese Gabriel
1782. Narnia Günlükleri 5, Şafak Yıldızı'nın Yolculuğu - C.S. Lewis
1781. Kertenkelenin Uykusu - Nihat Taştekin
1780.Vakıf İleri - Isaac Asimov
Temmuz

Okuduklarım Nisan-Mayıs-Haziran 2010

2010-04-03T03:47:00.000-07:00

1779. Vakıf'ın Sınırı - Isaac Asimov
1778. Narnia Günlükleri 4, Prens Caspian - C.S.Lewis
1777. İkinci Vakıf - Isaac Asimov
1776. İftira'nın İ'si - Sue Grafton
1775. Vakıf Kurulurken - Isaac Asimov
1774. Vakıf ve İmparatorluk - Isaac Asimov
1773. Vakıf - Isaac Asimov
1772. Medine'den Lozan'a - Taha Akyol
1771. Cumhuriyet Türk Mucizesi - Turgut Özakman
Haziran
1770. Hesaplaşmanın H'si - Sue Grafton
1769. Burned - P.C.Cast - Kristin Cast
1768. Tempted - P.C.Cast - Kristin Cast
1767. Hunted - P.C.Cast - Kristin Cast
1766. Untamed - P.C.Cast - Kristin Cast
1765. Chosen - P.C.Cast - Kristin Cast
1764. Sosyolojide Araştırma Yöntem ve Teknikleri - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1763. Betrayed - P.C.Cast - Kristin Cast
1762. Sosyal Politika - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1761. Marked - P.C.Cast - Kristin Cast
1760. Under The Dome - Stephen King
1759. İsmail - Reha Çamuroğlu
1758. Gerilimin G'si - Sue Grafton
1757 - Türklerin Strateji Serüveni - Adnan Nur Baykal
Mayıs
1756. Sosyolojiye Giriş - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1755. Yaban Ellerde Ölüm - Donna Leon
1754. Biz Kimiz? Türklüğün Kimlik Şifresi - Ord. Prof. Dr. Reha Oğuz Türkkan
1753. İktisada Giriş - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1752. Firarın F'si - Sue Grafton
1751. Steve Jobs - Jeffrey S. Young, William L. Simon
1750. Esrarengizin E'si - Sue Grafton
1749. Delikanlının D'si - Sue Grafton
1748. Cahillikler Kitabı 3, Sağlık - Werner Bartens
1747. A Painted House - John Grisham
1746. Psikolojiye Giriş - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1745. Navaho Halk Öyküleri - Frank Johnson Newcomb
1744. Seneka Masalları - Arthur C. Parker
1743. Star Wars Bölüm 1 Gizli Tehlike - Terry Brooks
Nisan

Okuduklarım Ocak-Şubat-Mart 2010

2010-01-01T14:03:00.000-08:00

1742. A Brief History of Mankind - Cyril Aydon
1741. Resmi Tarih Yalanları - Editörler: Cem Küçük, Münir Üstün
1740. Bill Gates Anlatıyor - Janet Lowe
1739. Lyon'da Düğün - Stefan Zweig
1738. Amok Koşucusu - Stefan Zweig
1737. Okulda Öğretilmeyen 50 Kural - Charles J. Sykes
1736. Glamorama - Bret Easton Ellis
1735. Çulsuzlar - Dan Kavanagh
1734. Tekmeyi Yapıştırmak - Dan Kavanagh
1733. Yalan Dolan Kenti - Dan Kavanagh
1732. Haliç'te Cinayet - Barbara Nadel
1731. Failover Clustering with Windows Server 2008 for Dummies - Jonathan Hassell, Elden Christensen, Dan Reger
1730. Arabesk - Barbara Nadel
1729. Uyuşturucu Kafesi - Barbara Nadel
1728. Hayatınızı Değiştirecek Bilgelik Öyküleri - Dr. Yaşar Ateşoğlu
Mart
1727. İnsanlığının Yıldızının Parladığı Anlar - Stefan Zweig
1726. Freakonomics - Steven D. Levitt, Stephen J. Dubner
1725. Brass Verdict - Michael Connely
1724. Tarihten Geleceğe - Taha Akyol
1723. Ölüme Çok Yakın - Beverly Barton
1722. Sinestezya - Jeffrey Moore
1721. Melekle Sohbet - Derleyen Nick Hornby
Şubat
1720. Toprakaltı Sarayları - Erol Hızarcı
1719. Öldürme Sanatı - Jonathan Santlofer
1718. Silinmeyen - Karin Slaughter
1717. What The Dog Saw - Malcolm Gladwell
1716. Hz. İbrahim'in Vasiyeti - Sam Bourne
1715. Kıskançlık Öyküleri - Hazırlayan: Halil Gökhan
1714. Windows 7 - Bilgehan Gürünlü, Burak Kanmaz
1713. Hece Cümbüşü - Nick Hornby
1712. 1 erkek hakkında - Nick Hornby
1711. Tutankamon Son Sır - Christian Jacq
1710. Bir Kadının Yaşamından 24 Saat ve Bir Yüreğin Ölümü - Stefan Zweig
1709. Dünya'nın Gizli Tarihi 2 - Turgut Gürsan
1708. Osman Gazi'den Vahdettin'e Osmanlı Kronolojik Tarihi - Derleyen: Ayhan Buz
1707. Dünya'nın Gizli Tarihi 1 - Turgut Gürsan
Ocak

Okuduklarım Kasım-Aralık 2009

2009-11-01T09:37:00.000-08:00

1706. Uzay Tacirleri - F.Pohl ve C.M.Kornbluth
1705. Shakespeare Para İçin Yazdı - Nick Hornby
1704. Amerigo - Stefan Zweig
1703. İyi de Nasıl? - Nick Hornby
1702. Cry Wolf - Wilbur Smith
1701. Türk Siyasal Hayatı - Prof. Dr. Ergun Özbudun (Anadolu Üniversitesi Yayınları)
1700. Giddar - Erbuğ Kaya
1699. Rotterdamlı Erasmus, Zaferi ve Trajedisi - Stefan Zweig
1698. Temel Bilgi Teknolojileri - Anadolu Üniversitesi Yayınları
1697. Sadece Aptallar 8 Saat Uyur - Erdal Demirkıran
Aralık
1696. Asansör - Colson Whitehead
1695. Kutsal Kefen - Julia Navarro
1694. Kayıp Gül - Serdar Özkan
1693. Sadece Başbakan Okusun - Erdal Demirkıran
1692. Kırmızı Kitap - Muhammet Kutlu
1691. Satranç - Stefan Zweig
1690. Reform'un Özü, Hıristiyanlığın Reform Tarihi - Kirsten Birkett
1689. Beatrice'ten Sonra Birinci Yüzyıl - Amin Maalouf
1688. Düşerken - Nick Hornby
1687. Düş Sandığım - Yasemin Candemir
1686. Gölgeleri Öldürmek - Val McDermid
1685. Mahzen - Jeff Abbott
1684. Zihin Kullanmı Kılavuzu - John Taylor
Kasım

Okuduklarım (Eylül - Ekim 2009)

2009-09-02T13:36:00.001-07:00

1683. Bir Gün - Ayşe Kulin
1682. Kılıç Kardeşliği - Michael Peinkofer
1681. Suç ve Ceza (NTV Yayınları) - Dostoyevski
1680. Seni Tılsımlar Korur - Burak Eldem
1679. Futbol Ateşi - Nick Hornby
1678. Dava (NTV Yayınları) - Franz Kafka
1677. Frankenstein (NTV Yayınları) - Mary Shelley
1676. Macbeth (NTV Yayınları) - William Shakespeare
1675. Çat! - Nick Hornby
1674. Goes to the Movies - Stephen King
1673. Koloni - Jean-Cristophe Grange
1672. SQL Server for Oracle Professionals
1671. Evla - Doğan Yarıcı
Ekim
1670. Hayalet Hikayesi - Peter Straub
1669. İntihar Cinayet - Keith Ablow
1668. Doğum Günü - Koci Suzuki
1667. Düğüm - Koci Suzuki
1666. Sarmal - Koci Suzuki
1665. Halka - Koci Suzuki
1664. Cinayet'in C'si - Sue Grafton
1663. Baskın'ın B'si - Sue Grafton
Eylül

Okuduklarım Temmuz-Ağustos 2009

2009-07-01T15:56:00.001-07:00

1662. Ateş'in A'sı - Sue Grafton
1661. Teşkilat - C. M. Kornbluth
1660. Bones of the Hills - Conn Iggulden
1659. The Pillars of the Earth - Ken Follett
1658. Outliers (Türkçe) - Malcolm Gladwell
1657. Buz Kapanı - Glenn Meade
1656. Gelecek 100 Yıl - George Friedman
1655. Günbatımı Fandango - Burak Eldem
Ağustos
1654. Chasing The Dime - Michael Connelly
1653. Sizin Kahramanınız Kim? - NTV Yayınları
1652. Brandenburg - Glenn Meade
1651. The Lincoln Lawyer - Michael Connelly
1650. Zengin Olmanızı İstiyoruz - Trump ve Kiyosaki
1649. Ten - Ted Dekker
1648. Çöküş (Crash) - Nan McCarthy
1647. İlişki (Connect) - Nan McCarthy
Temmuz

Okuduklarım Mayıs-Haziran 2009

2009-05-03T04:21:00.000-07:00

1646. Sohbet (Chat) - Nan McCarthy
1645. Gölge Adam - Cody McFadyen
1644. Göçebe - Stephenie Meyer
1643. Kanıtı Olmayan Gerçekler - John Brockman
1642. Adsız İnsanlık - Badahan Canatan
1641. Ah, İhanet - Ross Thomas
1640. PMP Study Guide Second Edition - Joseph Phillips
1639. Haberci - Daniel Silva
1638. Şafak Vakti - Stephenie Meyer
1637. Tutulma - Stephenie Meyer
1636. Yeniay - Stephenie Meyer
Haziran
1635. Alacakaranlık - Stephenie Meyer
1634. Şeylerin Tarihi - Editör: Özcan Sapan
1633. Wolf of the Plains - Conn Iggulden
1632. Pro PerformancePoint Server 2007: Building Business Intelligence Solutions - Philo Janus
1631. Aşk - Elif Şafak
1630. Maximum Ride The Final Warning - James Patterson
1629. Eski Tüfekler - Charles McCarry
1628. Psikopat - Keith Ablow
1627. Outliers - Malcolm Gladwell
1626. Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi - Scott F. Fitzgerald
1625. Sakkara'nın Kumları - Glenn Meade
1624. Watchmen (1 to 12)
1623. Amerika ve Dünya, Amerikan Dış Politikasının Geleceğine Dair Konuşmalar - Zbigniew Brzezinski, Brent Scowcroft, Moderatör: David Ignatius
Mayıs

Okuduklarım Mart-Nisan 2009

2009-03-02T12:13:00.000-08:00

1622. The Wisdom of Crowds - James Surowiecki
1621. Kanlı Masallar - Craig Russell
1620. MOC 5929, Microsoft Office Project Server 2007, Managing Projects and Programs
1619. MOC 5928, Microsoft Office Project Server 2007, Managing Projects
1618. MOC 5927, Microsoft Office Project 2007, Managing Projects
1617. Karanlık Çökünce - Stephen King
1616. Güzelliğe Dair - Zadie Smith
1615. Accelerated SQL Server 2008 - Robert E.Walters and ... (APress)
1614. Ruh Avcısı - Caleb Carr
1613. Terapi - Jonathan Kellerman
Nisan
1612. İnci Gibi Dişler - Zadie Smith
1611. SharePoint 2007 The Definitive Guide - O'Reilly
1610. Romanitas - Sophia McDougall
1609. NTV Bilim Sayı 1 Mart 2009
1608. NTV Tarih Sayı 2 Mart 2009
1607. Uygarlık Tarihi - Ivar Lissner
1606. Cinnet - Jonathan Kellerman
1605. Öfke - Jonathan Kellerman
Mart

Okuduklarım Ocak-Şubat 2009

2009-01-05T02:15:00.001-08:00

1604. MOC 2778 Writing Queries Using Microsoft SQL Server 2008 Transact SQL
1603. Ekinoks - Michael White
1602. Derin Dondurucu - Lisa Jackson
1601. Head First PMP Profesyonel Proje Yönetimi - Jennifer Greene, Andrew Stellman
1600. NTV Tarih Sayı: 1
1599. Londra Köprüleri - James Patterson
1598. 4 Temmuz - James Patterson
1597. Karanlığın Ötesinde - Bahadır İçel
Şubat
1596. Ölüm Vuruşu - Elmore Leonard
1595. Omega Parşömeni - Adrian D'Hage
1594. Harry Potter'ın Büyülü Dünyasından: Ozan Beedle'ın Hikayeleri - J. K. Rowling
1593. İntikam Fırtınası - Greg Iles
1592. Gece Odasında - Peter Straub
1591. Bab-ı Esrar - Ahmet Ümit
1590. Yahuda'nın Gümüşleri - Scott McBain
1589. OCA Oracle Database 11g: Administration I Exam Guide (Exam IZ0-052) - John Watson
1588. Sekizinci Gün - Glenn Meade
Ocak

Zayıf olan teslim mi olmalı?

2009-01-02T00:48:00.000-08:00

İsrail Gazze'yi günlerdir bombalıyor.

Füze, uçak, gemi... ölü sayısı 400'ü geçmiş durumda. Gazetelerin konuyla ilgili haberlerindeki yorumları okuyorum da...

Böyle dengesiz bir ortamda Filistinlilerin İsrail'e kafa tutmasını eleştirenler, ölenlerin kanının sorumluluğunu neredeyse Filistinliler'de görenler var.

Zayıf olan teslim mi olmalı arkadaşlar?

Mustafa Kemal ve Damat Ferit'ten hangisi doğru yaptı? Bitmiş bir imparatorlukta, onlarca yıldır savaşmaktan doğru düzgün nüfus kalmamış bir toplumda, birisi 'medeni güçlere', 'güçlü'ye teslim olmayı, onun istediği gibi davranmayı savundu. Diğeri her türlü yokluğa rağmen bağımsızlık için savaştı.

Kim doğru yaptı?

Bu memlekette de işgalci ve çok güçlü ulusların çizmeleri toprağı kirletti. Kadın ve çocukların canına kasta kadar her türlü melanet işlendi. Güçlü uluslara karşı direndik, pek çok cephede birden savaştık. Varlığımızı onlara borçluyuz.

Kurtuluş Savaşı yapmış ve bu kadar yakın zamanda yapmış, üstelik tarihi boyunca belki onlarca kez kurtuluş savaşı yapmış bir milletin torunlarıyız. Varlığı ve yaşama hakkı için mücadele edenleri eleştirmeye nasıl dilimiz varıyor?

Koçi Bey'in 4. Murat'a sunduğu bir risalede geçer: "Küfr ile durur dünya, zulm ile durmaz."

Ey İsrail, gün olur devran döner; bu mazlumların ahı öyle bir çıkar ki...

Okuduklarım Kasım - Aralık 2008

2008-11-01T10:40:00.000-07:00

1587. National Geographic Resimli Dünya Tarihi - editör: Neil Kagan
1586. Son Ada - Zülfü Livaneli
1585. Büyücü - John Fowles
Aralık
1584. İlklerin Kitabı - Trevor Homer
1583. Zar Adam - Luke Rhinehart
1582. Emekli Polisler Lokali - Saygın Ersin
1581. Zülfikar'ın Hükmü - Saygın Ersin
1580. Sweeney - Linda Howard
1579. Babamın Bavulu - Orhan Pamuk
1578. Karanlıktaki Adam - Paul Auster
1577. Dinler Atlası İnançlar, ibadetler ve ülkeler - Brigitte Dumortier
1576. Erbain Fırtınası - Saygın Ersin
Kasım

Şiirde iddia 2

2008-09-18T12:34:00.000-07:00

Kendime verilmiş bir sözüm vardı ve güçlendirmek için bu günlüğe de yazmıştım.

Biraz değişerek uygulandı sözüm: Attila İlhan ödülü bu sene şiir dalında değilmiş. O yüzden her ikisine birden değil sadece Cemal Süreya yarışmasına şiir dosyası gönderdim.

Şiirlerimin tamamını gözden geçirmediğim halde 83 tane çok güvendiğim şiir ortaya çıktı. Bazılarının çok meşhur olacağını düşünüyorum.

Burada da bu şiirlerden bazılarını zaman içinde yayınlayacağım.

Basılı olarak karşıma çıkan kitap, gerçekten güzel ve iddialı oldu. Ocak başını sabırsızlıkla bekliyorum sonuçları öğrenmek için.

Bu aralar yazarlık / şairlik konusunda önemli adımlarım var atılmış. Şimdi bu adımların sonuçlarını bekliyorum.

Türkiye Bilişim Derneği'nin 10. bilim kurgu yarışmasında ön elemeden geçmiş bir öyküm var. Birincilik bekliyorum. Bakalım ne olacak?

Cemal Süreya şiir yarışmasının sonucu Ocak başı gibi belli olacak.

İki kişisel gelişim kitabım bir yayınevinde editörün önünde bekliyor incelenmek üzere.

Bilişim üzerine Kadir Çamoğlu ile bir kitap yazıyoruz. O da Ekim gibi yayınlanma olasılığına sahip.

2009 içinde bir bilişim, iki kişisel gelişim, bir billim kurgu, bir şiir kitabım yayınlanmış olabilir. Hatta belki şiir kitabı nasıl paketleyeceğimize bağlı olarak birkaç tane de olabilir.

Benim kaderimde kelime var. Okumak ve yazmak var. Bunu biliyorum. Bildiğimi yaşamaya da başlıyorum artık.

Orhan Pamuk: Masumiyet Müzesi

2008-09-14T08:07:00.000-07:00

Masumiyet Müzesinin son bölümlerini bitirmeye çalışıyorum. Çok ağır. İftara doğru açlıktanda mı bilmiyorum, beş-on sayfadan daha uzun okuyamıyorum.

Bahsettiğim kitabın üslubu falan değil. Pamuk'un üslubunu, ifadesini çok severim. Bu kitap da uzun ama ağır olmayan cümlelerle son derece akıcı. Ama kitabın psikolojisi çok ağır. Fuzuli'nin yazmaya başladığı Leyla ve Mecnun'un bir başka görünümü daha. Ve Pamuk Fuzuli'yle aşık atacak denli yetenekli.

Yakınlarda aşk acısı yaşadıysanız okumayın. Beni bunca fena etkilediyse sizi kesin çarpar.

Bir tek yer işaretledim, kitapta bana garip gelen. Pamuk'un gözlemciliği yine üst seviyelerde. Yaşamlar müzecisi Pamuk. Ama o bir tek yer, bana garip geldi. Kitaplarında uzaktan uzağa hissettiğim Avrupa/Amerika okuru için yazılmışlık, o pazarda satmaya çalışma tadı var o işaretlediğim yerde.

Mutlu ama çalkantılı bir aşk içindeyseniz de, okumak sizin için tehlikeli olabilir.

2001-2003 arasında 2,5 yılda yazmış kitabı. Belki de yayınlanmayı bekleyen iki kitabı daha var. Bu yazma hızına bakılırsa, son 5 yılı da boşta geçirmediyse... Bakalım daha ne katlanması güç ama okunması doyumsuz kitaplar sunacak insanlığa.

Okuduklarım Eylül - Ekim 2008

2008-09-10T16:43:00.000-07:00

1575. Amerikan İmparatorluğu Atlası - Gerard Dorel
1574. Geleceğin Kısa Tarihi - Jacques Attali
1573. Son 2000 Yılın En Büyük Buluşları - Editör: John Brockman
1572. An Unfinished Life, John F. Kennedy 1917-1963 - Robert Dallek
1571. Maximum Ride, Melek Deneyi - James Patterson
1570. Şirket - Hristos A. Homenidis
1569. MOC 6236A: Implementing and Maintaining Microsoft SQL Server 2008 Reporting Services
1568. Business Intelligence with Microsoft Office PerformancePoint Server 2007 - Craig Utley
Ekim
1567. MOC 6232A: Implementing a Microsoft SQL Server 2008 Database
1566. Asi - Orkun Uçar
1565. Kızıl Vaiz - Orkun Uçar
1564. Masumiyet Müzesi - Orhan Pamuk
1563. MOC 6231A: Maintaining a Microsoft SQL Server 2008 Database
1562. MOC 6158B: Updating Your Microsoft SQL Server 2005 Skills to SQL Server 2008
1561. Hands on Lab (6157): What is new in SQL Server 2008 for OLTP Applications
1560. Maximum Ride: Sonsuza Dek Okul Kapandı - James Patterson
Eylül

Okuduklarım (Temmuz - Ağustos 2008)

2008-07-07T10:53:00.000-07:00

1559. Gölge İktidar, Bir Numaranın İzinde - Şamil Tayyar
1558. 107 Kimya Öyküsü - L. Vlasov, D. Trifonov
1557. Ergenekon, darbecilerin son çırpınışları... - Mahir Kaynak, Ömer Lütfi Mete
1556. Saving the World and Other Extreme Sports - James Patterson
1555. Macellanya - Jules Verne
1554. Bir Sayı Tut... - Malcolm E. Lines
1553. The Undercover Economist - Tim Harford
1552. Cahillikler Kitabı - John Lloyd, John Mitchinson
1551. The Summons - John Grisham
1550. Suskunlar - İhsan Oktay Anar
1549. Hayalgücünün Merkezine Seyahat (Jules Verne Öykü Ödülleri) - İthaki Yayınları
Ağustos 2008
1548. MOC 2790
1547. Claudia Daughter of Rome - Antoinette May
1546. The Other Boleyn Girl - Philippa Gregory
1545. Gelecek 50 Yıl, 21. Yüzyılın İlk Yarısında Hayat ve Bilim - Editör: John Brockman
1544. The 5th Horseman - James Patterson, Maxine Paetro
1543. The Collectors - David Baldacci
Temmuz

Engelli var özürlü var

2008-05-12T03:21:00.000-07:00

Bugün bir taksiye bindim. Bir taksi durağından. Özürlü plakası dikkatimi çekmişti, ama sorgulamadım konuyu.

Bir toplantı çıkışıydı. Başka bir danışman arkadaşımı arayıp toplantıyla ilgili birtakım şeyler paylaştım, sonra biraz yanımdaki kitabı karıştırdım. Bir ara sürücüyle sohbet açıldı ve ilginç bir deneyim yaşanmaya başladı.

Bir gün bir müşterisi arka koltukta tabancasıyla oynarken tabanca ateş almış. Mermi gelmiş şoförün omiriliğini zedelemiş. Belden aşağısı tutmaz olmuş.

Bu olaydaki asıl özürlü bence dolu tabancayla kapalı alanda oynayan geri zekalı. Ama şimdilik o geri zekalıyı unutalım, layığını bulacağını umarak...

Şoförümüz pek bahsetmediği muhtemelen çok acılı geçen bir dönem yaşamış olsa gerek. Ama bedensel ve ruhsal acılarla geçmiş olması gereken bu dönemin ardından evinde bir müddet oturunca rahatsız olmuş. Sürekli evde kalmayı yedirememiş kendine. İlgili odaya çıkmış konuşmuş, biraz kredi almış ve kendi bedensel özürüyle kullanılabilecek bir araba satın almış. Tekrar taksiciliğe başlamış. Hayata küsmemiş, kendisini bu hale getiren adama lanet bile etmiyor. Ama gelip bir çayını içmediği bir özür bile dilemediği için kırgın.

Size anlatacaklarım burada bitmiyor. Yeniden taksiciliğe başladıktan bir müddet sonra bir müşteri almış ve yolculuk sırasında onunla da başından geçen olayı konuşmuş. Adam bir kahvehanenin önüne çekmesi istemiş biraz ileride. Sen burada bekle diyip kahveye girmiş, iki çay almış gelmiş. Şoförün yanına oturmuş. Sonra çıkarmış belinden silahı, konsolun üzerine koymuş. Bizim şoför rahatsız olmuş, ben silahtan çok çektim, kaldır şunu demiş.

Bunun üzerine adam özür dilemiş ve silahı çıkarmasının sebebini anlatmış. Meğer bu adam eskiden başarılı bir iş sahibi iken herşeyini kaybeden bir kişiymiş. Bu kayıpları içine yediremediği için uzun süredir intihar etmeyi düşünüyor, intihara meyilli şeyler yapmaya girişiyor, sonra kararsız kalıyormuş. Ama o gün kesin kararını vermiş. Hatta eve yatak odasına veda mektubu bile bırakmış. Silahı belinde, o gün intihar edecekmiş. Şoförün yaşadıklarını duyunca çok etkilenmiş ve intihardan vaz geçmiş.

Bir aydır, ailecek de tanışmışlar eski iş adamıyla taksi şoförü. Ara ara görüşüyorlarmış.

Özürlü engelliler biliyorum, çok rahatısz eder beni durumları. Engellerini bir özür haline getirmeleri. Engelsiz özürlü çok var. Onlar da korkutucu. Dolu tabancayla kapalı mekanda oynayan geri zekalı gibi... Bir de engelli oldukları halde özürlü olmayan pırlanta gibi insanlar var işte. Engelini özür haline getirmeyenler...

Engelsizlere de örnek olan özürsüz, yaşama bağlı, sorumluluk almaktan çekinmeyen, engellerine rağmen yaşamdan çekilmeyenler...

Ben bugüne kadar hiç anlamamıştım engelli ile özürlünün farkını. Artık çok iyi anlıyorum.

Okuduklarım (Mayıs - Haziran 2008)

2008-05-02T14:10:00.000-07:00

1542. The Afghan Campaign - Steven Pressfield
1541. Mind Hacks - Tom Stafford, Matt Webb
1540. The Quest - Wilbur Smith
1539. The Data Warehouse Toolkit Second Edition - Ralph Kimball, Margy Ross
1538. Akira 6 - Katsuhiro Otomo
1537. The Innocent Man - John Grisham
1536. İnsan İsterse 2, Azmin Zaferi Öyküleri - Konsept danışmanı: Mümin Sekman
1535. The Mammoth Book of Short Erotic Novels - Edited by: Maxim Jakubowski, Michael Hemmingson
1534. Inside Microsoft SQL Server 2005: The Storage Engine - Kalen Delaney
Haziran 2008
1533. Akira 5 - Katsuhiro Otomo
1532. İnsan İsterse 1, Azmin Zaferi Öyküleri - Konsept danışmanı: Mümin Sekman
1531. Interlude in Death - J D Robb (Nora Roberts)
1530. Limit sizsiniz - Mümin Sekman
1529. Akira 4 - Katsuhiro Otomo
1528. Empati - Adam Fawer
1527. Seize the Night - Dean. R. Koontz
1526. Türk Usulü Başarı - Mümin Sekman
1525. Diriliş, Çanakkale 1915 - Turgut Özakman
1524. Managing Enterprise Projects Using Microsoft Office Project Server 2007 (Epm Learning) - Gary Chefetz, Dave Howard
1523. Lords of the Bow - Conn Iggulden
Mayıs 2008

Uzaya ilişkin iki soru ve iki cevap

2008-04-29T01:46:00.000-07:00

Arthur C. Clarke kendisine dünya dışında yaşam olup olmadığı sorulduğunda şu cevabı vermiş:
"İki olasılık var: Ya kainatta yalnızız ya da değiliz. Her ikisi eşit ölçüde dehşet verici."

Peki UFOlar. Cevabı şu:
"Kainatın başka yerlerinde zeka olup olmadığıyla ilgili bize hiçbir şey ifade etmiyorlar ama zekanın dünyada ne kadar kıt bulunduğunu çok iyi gösteriyorlar."

Güzel kızlarımın küçüğü bu senin için...

2008-04-08T13:26:00.000-07:00

Belki nette kalır da bu yazdığım hala, sen de okursun diye. O zaman adına net ya da internet diyor olur muyuz hala bilmem.

Uzak odadan seslenen ablana verdiğim cevabı duymadığı için mesajı sana söylemem gerekmişti. Gidip ona söyleyecektin 3,5 yaşın heyecanıyla koşarak koridor boyunca... İstersem upuzun cümleler kurarım ya, söyleyemeyesin diye, beraber eğlenelim diye uzunca bir cümle kurdum, şu an hatırlayamadığım. O arada ablan da bizim olduğumuz odaya gelmişti. Ona dönüp şöyle dedin, aynen:

"Ablacığım, kolay istediklerini yapmayacaksın, zor istediklerini yapacaksın."

Ben buna ne diyebilirim ki, okuduğum kitabın arkasına not aldım hemen unutmamak için. Şimdi de buraya yazıp belgeliyorum işte.

Hey millet, kolay istediklerinizi yapıp yapıp onlara takılıp kalmayın, zor istediklerinizi yapın. Kızım öyle söylüyor.

Amerika'da benzin alamıyorsan...

2008-03-19T16:10:00.000-07:00

Amerika'da bir eğitimde olunca, buradaki konular da daha fazla ilgi alanıma giriyor.

Amerika'da benzin Türkiye'dekinden çok daha ucuz. Ama benzin fiyatı burada da son yıl boyunca epeyce artmış durumda. Çok büyük sıkıntıya sebep oluyor. Bize göre bu kadar ucuzken ve ortalama gelirleri bize göre yüksekken nasıl bu kadar sıkıntıya sebep oluyor.

Birkaç önemli sebebi var:

En önemlisi, Amerika'nın büyük bir kısmında toplu taşıma hemen hemen yok. İnsanlar kıtaya iyce yayılmış durumdalar. İşler ve evler birbirine uzak ve tek ulaşım yöntemi araba. Böylece benzin alamayacak duruma düşenler, toplu taşıma gibi alternatifleri tercih ederek işlerine devam edemiyorlar. Bu sebeple işlerini bırakmak zorunda kalanlar var. Bu ortamda yeni iş bulmakta da zorlanıyorlar.

İkinci sebep, buradaki ortalama bir insanın bizde ortalama bir insanın yapacağı gibi kendine bir güvenlik ağı örme zihniyeti yok. Türkiye'de para biriktirebilecek durumda olanlar, kenara nolur nolmaz parası koymaya daha meyilli. Bu insanlar, onlarca yıldır kazandıklarından fazla harcamaya, sürekli borçlanmaya alışmış.

Başka sebepler de var tabii. Sıradan Amerikan vatandaşını önümüzdeki on yıl büyük trajediler bekliyor. Finansal sistemi kurtaramazlarsa, doların değeri düşmekten çökmeye doğru ilerlerse, Amerika dağılabilir. Zor zamanlar yaşar anlamında falan değil, Sovyetler Birliğinin dağılması gibi dağılabilir anlamında...

Atlanta, Isparta ve Türklerin Tarihi'nin konuyla ilgisi

2008-03-17T12:12:00.000-07:00

Bir eğitim için Amerika'dayım. Dün akşam CNN'i izlerken, Atlanta'da yaşanan fırtına sonrası durumla ilgili bir haber dikkatimi çekti. İnsanların hasarı merak edip arabalarla gelmesi ve yavaş seyri sebebiyle yardım ve temizlik işlerinin sıkıntıya uğradığı anlatılıyordu. İnsanlar çok gerekli değilse, ilgili bölgelelere gelmemeleri için teşvik ediliyorlardı.

Aklıma Isparta'daki uçak kazasının ardından enkazı görmek için gelen insanlarla ilgili yapılan haberler geldi. Haberlerin tınısı hafiften aşağılar nitelikteydi. Biraz "biz Türkler adam olmayız" tadı hissediliyordu alttan alta. Oysa bu merak ve ilgi, insanın doğasında olan bir şey. Basın dediğimiz, televizyon dediğimiz, habercilik dediğimiz kurumların temelinde de bu merak ve ilgi yatıyor.

Tam bu sıralarda bir yandan da Türklerin Tarihi adlı kitabı okuyorum. İlginç bir tespit var: Orta Asya'daki uzak geçmişimizde Çinlilerin etkisine en açık olanlar yönetici kesimleri olmuş. Bu etki çoğunlukla çok zarar verici sonuçlar doğurmuş.

Türkler olarak tarih boyunca dış etkenlere çok açık olmuşuz. Almak konusunda çok sınırlı davranmamışız. Bu, olumlu bir durum. İşimize yarayan şeyleri kendimize uyarlamamız ve yola devam etmemiz, bizi tarihin büyük oyuncularından kılmış.

Ama bunu yaparken, kendi değerlerimizi ve kendi insanlarımızı aşağı görmeye olan meylimiz var ya, bunu bir türlü içime sindiremiyorum. Hele de insanın doğasından gelen ve her toplumda görülen, genel olarak olumsuz olarak değerlendirilmeleri bile çok akla yakın olmayabilecek özellikler üzerinden böyle bir değerlendirme yapılması beni daha da üzüyor.

Bu bilgiler ışığında düşündüğümde, aslında medeniyet ve yaşam seviyemizin de düşündüğümüzden daha iyi olabileceğinin çok olası olduğunu görüyorum. Tabii ki eksiklerimizi görmek iyi bir şey, ama bunu ironik bir şekilde kendi kendimizi aşağılamak için mazoşistçe yapacağımıza onları gidermeye yönelik yapıcı bir bakış açısıyla yapabilsek çok daha iyi olacak.

Okuduklarım (Mart - Nisan 2008)

2008-03-16T22:16:00.000-07:00

1522. Emperor. The Gods of War - Conn Iggulden
1521. Emperor, The Fields of Swords - Conn Iggulden
1520. Emperor, The Death of the Kings - Conn Iggulden
1519. Duma Key - Stephen King
1518. Airframe - Michael Crichton
1517. Blaze - Stephen King (as Richard Bachman)
Nisan
1516. Rising Sun - Michael Crichton
1515. Next - Michael Crichton
1514. Türklerin Tarihi - Jean Paul Roux
1513. Girls - Nic Kelman
1512. Çıplak Tenimin Hafızası - Şebnem Berrak A.
1511. Metal Fırtına 4, Turan - Orkun Uçar
Mart

Radyo aktif yüz kremi, en sağlıklı ciltler için (!)

2008-03-10T15:25:00.000-07:00

Şaka değil, atom üzerine yapılmış bir belgeseli izlerken karşılaştım.

Madam Curie'nin Radium'u keşfetmesinden sonra tahmin ediyorum kısa süren bir dönem boyunca, radyoaktivitenin etkileri pek bilinmiyormuş. Olumsuz etkilerinden bahsediyorum...

Bu dönemde radyoaktif banyo ürünlerinden tutun yüz kremlerine kadar çeşitli ürünler çıkarılmış.

Radyoaktivite, sigara, hatta içki... İnsanların sağlıklarına zarar veren şeyleri bile ticaret için nasıl kullandıklarını görmek ürkütücü. Acaba şimdi çok yararlı ve moda gözüken nelerin devasa ölçeklerde zararlara sebep olduğu ortaya çıkacak zaman içinde diye düşünüp ürpermemek elde değil.

Okuduklarım (Ocak - Şubat 2008)

2008-01-25T22:51:00.000-08:00

1510. Tavşan Faktörü - Leslie Householder
1509. Akira Volume 3 - Katsuhiro Otomo
1508. Akira Volume 2 - Katsuhiro Otomo
1507. Akira Volume 1 - Katsuhiro Otomo
1506. Beyond Budgeting - Jeremy Hope, Robin Fraser
Şubat 2008
1505. Her Şey Seninle Başlar - Mümin Sekman
1504. Çöküş - Jared Diamond
Ocak 2008

Nasıl kubbe yapılır?

2008-01-08T15:19:00.000-08:00

Discovery Channel'ın Extreme Engineering dizisinin birinci serisinin dördüncü bölümünü izliyorum ve hayretler içindeyim.

Tokyo'nun körfezinde bir şehir barındırabilecek bir piramit inşa edilebilir mi üzerine bir bölüm. Ama bunu boşverin. Yüzyıllardır yapılması en zor yapılardan birisi olan kubbeleri yapmanın yeni bir yolunu bulan bir mimar anlatılıyor bu bölümün ortalarında. 1970'li yıllarda bu buluşu yapmış ve o zamandan beri uygulanıyormuş.

Bu dahi mimarın ismi Dr. Dante N. Bini. Kubbe yapmak için bulduğu yöntemse şu:
Önce beton kubbe zemini dökülür. Sonra kubbenin iç kısmında kalacak bir balon yapısı oluşturulur. (Sönük ve devasa bir balonun yere yatırıldığını düşünün.) Bunun üzerine yüksek gerilimli çelik yaylardan oluşan bir çelik ağ atılır. Bu çelik ağın üzerine beton dökülür. Betonun üzerine de bir zar daha atılır. (Betonu yerinde tutması için.) Sonra altta kalan sönük balona hava verilmeye başlanır. Hava içinde çelik yaylar olan betonu kubbenin şeklini alana kadar kaldırır.

Sonra kurumaya bırakıyorsunuz. Böyle bir çalışma bir günde yapılabiliyor ve çok düşük maliyetlerle elde edilebiliyor.

Hey Sinanım, ne dersin bu akla?

Şiirde iddia

2007-12-08T02:39:00.000-08:00

Şiirimi uzun süredir ihmal ettim. Yazılmış belki yüzün üzerinde esaslı şiirim var, ama bunları yayınlamak üzerine çaba sarf etmedim.

Şimdi kendi kendime bir söz veriyorum. Bu sözü de burada ilan ediyorum ki, inancımı daha kesinleştireyim.

2008 yılında hem Atilla İlhan Şiir Ödülüne, hem Cemal Süreya Şiir Ödülüne dosya göndereceğim. Bu iki dosyanın hiçbir ortak şiiri olmayacak. Her iki ödülü de aynı yıl içinde kazanmayı hedefliyorum.

1991'den beri süren şiir serüvenimde iddialı bir dönemeç yaklaşıyor.

BBC: Century of the Self, bölüm 1

2007-11-25T05:59:00.000-08:00

Bir belgeselden bu kadar etkileneceğimi tahmin etmezdim.

BBC'nin dört bölümlük "Century of the Self" belgeselinin birinci bölümünü izledim.

Sigmund Freud'un yaklaşımının 'bir kanal' üzerinden, 20. yüzyıl tarihinin üzerinde ne kadar etkili olduğunu bilmiyordum. Bu kanal, Edward Bernays, Freud'un yeğeni. Anne babası Amerika'ya göçen Bernays, Freud'un düşüncelerinden yola çıkarak, toplulukları etkileme ve yönlendirme sanatını geliştiren bir insan. Ben propagandayı meşhur edenin Goebbels olduğunu sanıyordum, ama yanılıyormuşum.

Bernays, daha 25-26 yaşındayken Birinci Dünya Savaşı sonrasında Amerika Başkanı Wilson'u demokrasi kahramanı 'yapan' kampanyanın içinde bulunmuş. Kitlelerin nasıl etkilendiğini görünce, savaş sonrası sivil hayatta propagandanın gücünü kullanmaya karar vermiş. Ancak savaşı çağrıştırdığından bu işe 'halkla ilişkiler' adını vermiş.

Birkaç kısa cümleyle: Amerika'da kadınların sigara içmeye başlamasını sağlayan Barneys. Amerika'da toplu tüketim çılgınlığının körüklenmesini ve yüksek seviyelerde kalmasını sağlayan Barneys. Ünlü insanları sıradan insanların tüketimini etkilemek için ilk kullanan kişi Barneys. Amerika'nın ihtiyaca dayalı tüketimden arzuya dayalı tüketime geçişini sağlayan Barneys. Sadece belirli sayıda zengin yatırımcının değil, herkesi hisse senedi alması düşüncesini körükleyen Barneys. Bu son yaptığıyla, Amerika'daki 1929 felaketinin hazırlanmasında önemli bir rolü olan kişi de Barneys.

Daha bitmedi: Hitler'in propaganda şefi Goebbels'i etkileyen kişi de Barneys.

Hatta Freud'un Amerika'da basılmasını sağlayan ve fikirlerini yaygınlaşması için pazarlayan da Barneys.

Freud, yeğeni üzerinden derinden etkilemiş Amerika'yı... Bunlar İkinci Dünya Savaşı'na kadar Barneys'in yaptıklarından sadece bazıları. İkinci bölümü henüz izlemeye başlamadım bile...

Okuduklarım (Kasım - Aralık 2007)

2007-11-19T11:39:00.000-08:00

1503. PerformancePoint Server Monitoring and Analytics Lab Manual CTP 4
1502. PerformancePoint Server Monitoring and Analytics - Tim Kashani
1501. PerformancePoint Server Planning, Simple Business Lab
1500. PerformancePoint Server Planning - Tim Kashani
1499. İnci - John Steinback
Aralık 2007
1498. Eteğimdeki Taşlar - Murathan Mungan
1497. Bir Gün, Gece - Mine G. Kırıkkanat
1496. Eksik Şiir - Sezen Aksu
1495. Aşk Hikayeleri - Mine G. Kırıkkanat
1494. İstanbullular - Buket Uzuner
Kasım 2007

Son zamanlarda okuduğum en iyi kitap

2007-10-22T10:50:00.000-07:00

Jared Diamond'un Tüfek, Mikrop ve Kılıç adlı kitabı bitti. Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaptı.

Bir karşılaştırma yapacak olursam, Malcolm Gladwel'in 'Blink' (Kıvılcım Anı) ve Tipping Point adlı iki kitabıyla yarışabilecek nitelikteydi.

Dünya medeniyetleri arasındaki yarışta elde edilen derecelerin kökenlerini merak ediyorsanız, şiddetle tavsiye ederim.

Bazı kitaplar vardır, harita gibidir. İlgilendiği konuyu o kadar iyi bir kuşbakışı açıdan sunar ki, algınızda dev adımlar atmanızı sağlar. Üstelik yer yer ayrıntıya da girer bu kitaplar. Hem genel hem de bazı konularda özel bir bakış açısı kazanmış olursunuz.

Böyle kuşbakışı kitaplar 'yanlış harita' olma riskini de taşırlar. (Sanırım bu yanlış harita olarak en büyük zarara sebep olan kitap örneği 'Das Kapital'dir.) Jared Diamond'un kitabı, ele aldığı konu itibariyle yanlışlar içermesi kaçınılmaz olan büyük ölçüde doğru bir kitap. Benim yorumum böyle en azından. Daha önce pek haritalanamamış bir konu için son derece iyi.

Şiddetle tavsiye ederim. Malcolm Gladwel'den nasıl ne kitap bulsam okuyorsam, Jared Diamond'un da diğer kitaplarını okumayı düşünüyorum.

Yiğit iken ölenlere

2007-10-21T10:23:00.000-07:00

Şu dünyada bir tek şeye
Yanar içir köynür özüm
Yiğit iken ölenlere
Gök ekini biçmiş gibi

Şehitlerimize rahmet, kalanlara sabır diliyorum.

Toprak, uğruna akan kan varsa topraktır. Hep böyle oldu, hep böyle olacak.

Binlerce yıldır şanla şerefle koruduğumuz bağımsızlığımızı ve onurumuzu korumaya millet olarak devam edeceğimizi biliyorum. Umarım bunun için ödeyeceğimiz bedel, akacak kandan çok, sarf edilecek beyin gücü ile, yorulacak kaslar ile ve hayatların en az zarar görmesi ile olur.

Seçim veto etmek ne kadar demokratik?

2007-10-21T10:16:00.000-07:00

Bunu anlayamıyorum.

Bir sivil toplum kuruluşu seçim veto etmek isteyebilir ve bunun kampanyasını da yapabilir. Temel fikir nedir? Sunulan adaylardan ya da tercihlerden hiçbirini beğenmiyorum! Bu millet de beğenmiyor! Bize bunlar yakışmıyor! Değişin!

Saygıyla önünde eğilmek gerekir bunun.

Ama bir siyasi parti seçim veto edebilir mi? Hele o siyasi parti o referandumun oluşması için gerekli şartların hazırlanmasında başrollerden birini oynamışsa? Siyasi partinin evet ya da hayır yönünde görüşü olur ve buna yönelik oy kullanmaya insanları teşvik eder.

Benim düşüncem, sanki konuyu önemli görmeyip sandığa gitmeyecek kişilerin oranı yüksek tahmin edilmiş, hayır deyin demek yerine sandığa gitmeyin diyerek, bak beni destekleyenler bu kadar çok gibi bir manzara ortaya çıkarılmak istenmiş gibi.

Bıktık bu ayak oyunlarından.

Ne satış yeteneği ama!

2007-10-18T09:05:00.000-07:00

Evime doğru yürürken omzumda bilgisayar çantası Jared Diamond'un kitabından Avustralya ve Yeni Gine kıtalarında yalıtılmış çok küçük nüfusların nasıl yok olduğunu, biraz daha büyük nüfuslarınsa nasıl gelişimde geri kaldıklarını merakla okuyordum. Birden boş bulundum, bişey sorabilir miyim diye yanaşan o bildiğiniz tiplerden biriyle konuşmaya başladım.

İki gündür açmış falan filan, bir ekmek parası! Cebimde tam 40 kuruş bozuk var, çıkarıp verecek oluyorum. Yok ben para istemiyorum, şurda bir çorbacıya gidelim bana bir çorba içir modunda... Tak, para istemeyip çorba içmeyi istediğine göre dediğinde doğru gibi. Ben de tabii bir anda kendimi konuşmanın içinde bulunca henüz beyin faaliyetlerimi tam yönlendirebilmiş durumda değilim. Bu sefer acıyıp cüzdanımdan bir 10 lira çıkarıp veriyorum. 10 lira verebilir modda olduğumu görünce senin memleket nere ayağından sohbete başlıyor ve kendisi de Yıldızeli ilçesinde okumuş oluyor bak bak bak. Ve sohbeti getirip bir anda diyor ki, kendisi de memlekete dönmeye çalışıyormuş ama parası yokmuş dönecek, 28 liraya tren bileti alınıyormuş, para da istemiyormuş, gidip tren bileti alalımmış. Metronun orda da tren bileti satılıyormuş.

Ben tabii bu noktada aymazlığımdan uyanıyorum. Beynimin başından beri bilinçsiz işlediği veriler suyüzüne yani bilince çıkıyor: Açlığı biliriz, oruç tutuyoruz sonuçta. Adam bi kere 2 gündür aç modunda değil. Artı İstanbul'a gurbetten düşmüş birine göre hertarafı avcunun içi gibi biliyor. Çorba şurda, tren bileti şurda falan filan. Belki de kuytu da bekleyen başka arkadaşları var, darpa kadar planları var kim bilir. Yok yok kalanı da başka yerden bulursun falan diye geçiştirip yoluma devam ediyorum.

Yav kardeşim, bu kadar yeteneklisin, satışçı olsana. İş bulamıyorum diyosan, herhangi bir yerde bir günlüğüne bedelsiz satış yapmayı öner. Sen bu yetenekle kesin satış yaparsın, hem de alasını yaparsın. Üstelik dilenmeye göre çok çok büyük paraları kazanabilirsin bu satış yeteneğinle!

Daha bu konuşmadan çıkarılacak çoook ders var. Mesela istemekten, sormaktan çekinmemek ilkesi. Adam çekinmiyor işte. Ne olabilir ki, en fazla reddederdim, bir de hor gören tarzda bakardım, bir de böyle insanları kandıracağınıza çalışın ya nutku çekerdim. Adam buna hazırlamış kendini zaten.

Dilenmek için istemekten bu kadar çekinmeyen, bu kadar ne istediğini bilen bir kişi karşısında düşünmeden edemedim: Kendi istediklerimizi rahatça ve çekinmeden söyleyebilmemiz durumunda hayatlarımı ne kadar da farklı ve ne kadar da daha iyi olurdu.

Hayatta alınacak çok ders var çok, sokaktaki usta bir dilenciden bile.

Jared Diamond'a devam ya da matbaaya olan direncin anlaşılması

2007-10-16T10:31:00.000-07:00

Osmanlı İmparatorluğu'nda matbaaya direnç yaşanması ve matbaanın Osmanlı'ya gecikerek girmiş olması, tarihsel çevresinden tamamen bağımsız olarak ve büyük bir bağnazlık olarak nitelendirilerek eleştirilegelmiştir. Bununla ilgili hep içimde bir sıkıntı hissetmiştim. Bu direncin böyle yargısız infaz edilmesi bana garip geliyordu.

Jared Diamond'ın "Tüfek, Mikrop ve Çelik" adlı kitabında icatların tarihine yönelik bilimsel yaklaşımlar benim için hayli aydınlatıcı oldu. Bakın icatlar tarihinde ne ilginç bulgular ortaya koyuyor yazar:

"
Bir mucit yeni bir teknoloji için bir kullanım alanı keşfettiği zaman, bundan sonra yapacağı ilk şey toplumu bunu benimsemeye ikna etmektir. Bir işi yapmak için daha büyük, daha hızlı, daha güçlü bir aygıta sahip olmak onu hemen herkesin kabul etmeye hazır olduğu anlamına gelmez. Bu tür nice teknoloji ya hiç benimsenmemiştir ya da ancak uzun direnişlerden sonra benimsenmiştir. Ünlü örneklerin arasında Amerika Birleşik Devletleri kongresinin 1971'de sesten hızlı bir araç geliştirme projesine para ayrılmasını kabul etmemesi, yüksek becerili bir daktilo klavyesi tasarımının dünyada sürekli geri çevrilmesi, Britanya'nın uzun süre elektrikle aydınlanmayı kabul etme konusundaki gönülsüzlüğü var. (...)
(...)
İkinci bir kaygı da toplumsal değer ve saygınlıktır, bu (ya da bunun eksikliği) ekonomik yararın önüne geçebilir. Bugün milyonlarca insan iki misli para verip özel tasarımlanmış kotları satın alıyor, aynı derecede dayanıklı markasız kotları değil -çünkü tasarımcının etiketinin toplumsal damgasını taşımak, ödedikleri fazla paradan daha önemli. Aynı şekilde, Japonya yüksek verimli alfabeler ya da Japonya'nın iş gören kendi kana hece yazımı yerine korkunç derecede hantal kanci yazı sistemini kullanmaya devam ediyor -çünkü kanci yazısının saygınlığı çok fazla.

Yine bir başka etmen kazanılmış haklara uygunluktur. Bu kitap, belki de şimdiye kadar okuduğunuz basılı başka pek çok kitap gibi, QWERTY klavyeyle yazıldı, yani en üst sırada, en soldan itibaren altı harfin adıyla anılan klavyeyle. Şimdi belki inanmayacaksınız ama bu klavye 1873'te bir karşı-mühendislik tasarımıydı: Daktilo kullananları olabildiğince ağır yazmaya zorlamak için olmadık hilelere başvurulmuş, en çok kullanılan harfler klavyenin her sırasına dağıtılmış, (sağ elini kullanan insanları zayıf ellerini kullanmak zorunda bırakacak şekilde) harfler solda toplanmıştı. Göründüğü kadarıyla verimliliğe aykırı olan bütün bu özelliklerin gerisinde yatan neden, 1873'te daktilo kullanıcılarının yan yana iki tuşa art arda hızla bastığında harflerin birbirine karışmasıydı, bu yüzden üreticilir daktilo yazanları yavaşlatmak zorundaydı. Daktilolardaki gelişmeler bu karışma sorununu ortadan kaldırınca 1932'de daha verimli olacak şekilde düzenlenmiş klavyelerle yapılan denemeler yazı yazma hızımızın iki katına çıkacağını ve harcanacak çabanın % 95 azalacağını gösterdi. Ama artık QWERTY klavyeler siperlere yerleşmişti. QWERTY klavyeyle yazan yüzbinlerce daktilocunun, daktilo öğretmeninin, daktile ve bilgisayar satıcısının, üreticisinin kazanılmış hakları, 60 yılı aşkın bir süredir klavyeleri etkili hale getirme yönündeki bütün girişimlerle çatışıyor.
"

Vay be, bu devirde bu bağnazlık. Q klavye kullanıyorsanız, bağnazsınız. Ya da Osmanlı döneminde elle yazma sanatı ve zanaatı çok gelişmişken, insanların matbaanın gelişine ayak diremesini anlayışla karşılamak durumundasınız.

Seçim sizin.

Bu arada ben Türkçe için ve hızlı yazmak üzere tasarlanmış F klavyeyi 10 parmak, klavyeye bakmadan, gerekirse ekrana da bakmadan yazıyorum. Bu verimliliğe kucak açmamış olsam, ne bu kadar uzun bir alıntıyı size aktarabilirdim, ne de bu kadar fazla web varlığımı canlı tutabilirdim.

Saygılar.

Evcilleştirilebilmiş hayvanlarda önemli bir faktör: Toplumsal Yapı

2007-10-14T11:47:00.000-07:00

Jared Diamond'un "Tüfek, Mikrop ve Çelik" adlı kitabını okuyorum. Son zamanlarda okuduğum en akıcı bilimsel kitaplardan birisi.

Kitabın temel konusu, günümüz dünyasında maddi varlığın büyük bir çoğunluğuna sahip olan toplumlarla çok az maddi varlığa sahip olan varlıklar arasındaki farkın tarihten gelen kökenleri.

Bu kapsamda işlenen temel konulardan biri ise, kıtalar ve toplumlar arasında hayvan evcilleştirme başarısı bakımından farklar.

Hayvanların evcilleştirilebilmesini etkileyen temel faktörlerden birisi olarak Toplumsal Yapı'yı öne sürmüş Diamond.

Aşağıdaki kısımda bu unsurun evcilleştirilebilme üzerindeki etkisinden bahsediyor:

"
Evcilleştirilebilmiş büyük memeli hayvan türlerinin hemen hemen hepsinin yaban atalarının üç ortak özelliği olduğu ortaya çıkmıştır: Sürüler halinde yaşarlar; sürünün üyeleri arasında iyi gelişmiş aşamalı bir üstünlük düzeni vardır; sürüler karşılıklı olarak birbirini dışlayan egemenlik bölgelerinden ziyade üst üste binen yayılma alanlarında yaşarlar. Örneğin, yaban at sürülerinde bir aygır, beş-altı taneye kadar kısrak ve onların tayları bulunur. A kısrağı B, C, D, E kısraklarından daha üstün rütbelidir; B kısrağı A kısrağına göre alt rütbelidir ama C, D, E kısraklarının üstündedir; (...) Sürü hareket halindeyken üyeleri beylik bir düzeni hiç bozmazlar: En arkada aygır vardır, en önde en üst rütbeli kısrak, kısrağın arkasında yaş sırasına göre, en genci başta olmak üzere tayları; daha sonra sırasıyla öteki kısraklar, her birinin arkasında yaş sırasına göre tayları. Böylece aynı sürüde pek çok yetişkin at, her biri kendi rütbesini bilerek ve birbiriyle sürekli boğuşmaksızın bir arada bulunabilir.

Bu toplumsal yapı evcilleştireyi çok kolaylaştıran bir yapıdır çünkü aşamalı önem sırasının en başına insan geçer. Aynı sürü ailesinden gelen evcil atlar normal olarak en yüksek rütbeli kısrağı nasıl izlerlerse insan önderlerini de öyle izlerler. Koyun, keçi, inek, köpek cinsi (kurt) sürülerinde de bunun benzeri bir sıra vardır. Yavrular böyle bir sürünün içinde büyürken yakın çerelerinde düzenli olarak gördükleri hayvanları bellerler. Yaban doğadayken belledikleri hayvanlar kendi türlerinin üyeleridir ama yakalanıp bir yere kapatılan sürü hayvanı yavrular ise yakın çevrelerinde insanları görürler ve bellerler.

Böyle toplumsal hayvanlar güdülmeye yatkındırlar. Birbirlerine tahammül ettikleri için onları bir araya toplamak olanağı vardır. Üstün bir önderin arkasına içgüdüsel olarak takılıp gittikleri ve insanların önder olarak belledikleri için bir çoban ya da çoban köpeği onları kolayca istediği yere sürebilir. Süü hayvanları kalabalık halde bir ağıla kapatıldıklarında hiç rahatsız olmazlar çünkü yaban doğada sıkışık kalabalık gruplar halinde yaşamaya alışkındırlar.

Bunun tam tersine, başına buyruk yalnız yaşayan hayvan türlerinin üyelerini gütmek olanaksızdır. Birbirlerine tahammül edemezler, insanları bellemezler ve içgüdüsel olarak baş eğen hayvanlar değildirler. (Yaban doğada başına buyruk yalnız yaşayan) kedileri bir insanın arkasına takılmış sıra halinde giderken ya da bir insanın onları önüne katıp güttüğünü gördünüz mü hiç? Bütün kediseverler kedilerin insanlara, köpeklerin içgüdüsel olarak baş eğdiği gibi baş eğmediğini bilir. Başına buyruk memelir türleri arasında yalnızca kediler ve kır sansarları evcilleştirilmiştir, çünkü bizim bunu yaparken amacımız onları yemek için büyük sürüler halinde yetiştirmek değil tek başına avcı ya da ev hayvanı olarak beslemekti.
"

Bu paragraflar beni hayli düşündürdü.

İnsan yaşamı ve çeşitli insanların özellikleriyle benzeşen durumları düşündüm. Demokrasi ya da herhangi başka bir yönetim şekline uyum gösterebilen ve gösteremeyen insanları düşünün. Toplum hayatına çeşitli seviyelerde uyum sağlayabilen ya da sağlayamayan insanları düşünün.

Tabii biz insanlar olarak bir koyunun başka bir koyundan farkına göre çok daha geniş bir davranış yelpazesine serpilmiş durumdayız. Ama yine de şu bir gerçek ki, toplumsal hayata uyum, yönetim biçimlerine uyum gibi konularda ülkeler, milletler arasında, hatta aynı ülkedeki şehirler ya da şehirdeki insanlar arasında uyum dereceleri farklılıklar gösteriyor. Demokrasiye uyum gösterebilmek konusunda görüle farklılıklar doğal demek ki.

Neyse ki, insan kendi özelliklerini fark edip onları değiştirebilecek yeteneklere sahip.

Bulunduğunuz yerden olmak istediğiniz yere nasıl gidersiniz?

2007-09-14T18:00:00.000-07:00

Önce the Secret'ı Türkçesinden okudum. Sonra Çekim Yasasını. Sonra Bolluk Yasalarını.

İlkini almış, onu okurken, diğer ikisini de satın almıştım. Ama bunların üzerine okuduğum How to get from where you are to where you want to be adlı kitabı aylar önce İrlanda'dan almıştım ve hala okumaya fırsat olmamıştı. Bu üç kitabın üzerine çok isabetli bir okuma oldu.

Jack Canfield, Türkçeye de Tavuk Suyuna Çorba serisi olarak çevrilen serinin iki editöründen biri. Çok iyi hazırlanmış bir kitaptı okuduğum...

Türkçesi çıktı mı bilmiyorum, ama kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.

Bulunduğunuz yerin farkında olmanız yeterli. Gitmek istediğiniz yeri biliyor olabilirsiniz. Belki de bilmiyorsunuz bile. İster gitmek istediğiniz bir hedef olsun, ister sadece bulunduğunuz yerden daha iyisi olabileceğini düşünüyor olun, bu kitabı kesinlikle okuyun. Hayatınızda etkisi olacak bir kitap.

Çok az kitabı ikinci kere okurum. Bu kitabı birkaç kez daha okumayı ve içindeki bir kısmını belirli ölçüde zaten uyguluyor olduğum 25 ilkeyi uygulamak için sürekli çalışmayı düşünüyorum.

Stephen Covey'i bile kendi yaklaşımlarımı teyitten öte pek bi etkileyici bulmayan ben, bu seriden ve özellikle dördüncü olarak okuduğum Jack Canfield'in kitabından çok etkilendim. Çok gelişmiş bir kişiliğim olduğunu düşünürken, daha gelişecek çok yol olduğunu gördüm.

Robert Kiyosaki ile başladığım bu uyanış sürecinde okuduğum bu dört kitabın da önemli etkileri oldu. Çekim Yasasının mizansenini çok saçma bulsam da, ilkelerini doğru bulmuştum. The Secret, sadece bir giriş kitabı gibiydi. Bolluk Yasaları çok güzel bir kitaptı. Jack Canfield'in kitabı hepsinin üzerinde.

Bu kitapları okuyun. Bir ay gibi kısa bir sürede diyet yapmadan yedi kilo vermemi sağladı bu kitaplar. Daha doğrusu, bu kitaplardan birinin verdiği vizyonla, ideal kilomu belirledim ve bilinçaltıma da söyledim. Tartıdaki 15 kiloluk hata, şu an 8 kiloya düşmüş durumda.

Bir iki gündür ideal yaşam alanlarımdan biri de kafamda belirginleşmeye başladı: İstanbul'a ve Boğaz'a da hakim bir gökdelen katı. Bir de tabii doğa içinde daha hoş bir tatil mekanı. Bu iki şeyi istiyorum şu an. İçgörümle net bir vizyon olarak da algılamaya başladım. Bana yaklaştıklarını hissediyorum.

Sizin de size yaklaşmasını isteyeceğiniz hedefleriniz yok mu? Okuyun bu kitapları ve sonra hayatınızı değiştirin. Bir kitap okuyarak hayatınız değişmez. Ama bir ya da birkaç kitap okuyup hayatınızı değiştirmeye karar verebilrsiniz.

Misyonum

2007-09-13T23:51:00.001-07:00

Kendimin, ailemin, yakından uzağa içinde bulunduğum toplumun, insanlığın refah ve bolluk seviyesini yükseltmektir.

Müzayede dedikodusu

2007-09-05T13:42:00.000-07:00

duydun mu son takı müzayedesini
aşk duyunca katılmış hemen
masumiyet aşka bakmış
o mecnun katılıyorsa ben ne duruyorum diye
yürümüş mahcup mahcup başvuru masasına

başka katılanlar da olmuş tabii
ama aşkı ve masumiyeti aynı kadın almış
çok prestijli diye masumiyeti tuğ yapmış
aşka ise değer biçememiş
kalbinin üstünde taşıdığı cüzdanına saklamış

Mustafa Acungil, 5 Eylül 2007

Basketbol milli takımı

2007-09-04T02:49:00.000-07:00

Seviyorum bu takımı!

Türkiye'nin başarı kriterlerinde önemli bir örnek haline geldiler. Futbolda uluslararası arenada nadiren kazandığımız üst seviyede başarıların benzerlerini, baskette bizde beklenti haline getirdiler.

Basketbol milli takımımız dünyanın en iyi ekiplerine bile kafa tutuyor ve her maça yenmek için çıkıyor. Bu inanç ve güveni ülkemize sağladığınız için teşekkür ederiz.

Basketbol milli takımının aynı zamanda çok iyi bir pazarlama başarısı sergilediğini düşünüyorum.

"Uh hah dev adam, bu oniki dev adam..."

Pes eden değil, mücadele eden olduğunuz için... Kaybeden değil, kazanmak isteyen olduğunuz için... Sizi izleyen insanlarımızda oluşturduğunuz coşku için... Çok teşekkürler. Size ve sizi destekleyenlere.

Okuduklarım (Eylül - Ekim 2007)

2007-09-02T10:14:00.001-07:00

1493. Bigeran - Burak Turna
1492. İstediğini Alabilirsin, işinizde istediklerinizi elde etmenin 26 yolu - Beverly Kaye, Sharon Jordan Evans
1491. Tüfek, Mikrop ve Çelik - Jared Diamond
1490. Olasılıksız - Adam Fawer
1489. Başarma Cesaretini Gösterin - Jack Canfield, Mark Victor Hansen
1488. Colorado Kid - Stephen King
Ekim 2007
1487. Derin İmparatorluk - Orkun Uçar, Saygın Ersin
1486. Brooklyn Çılgınlıkları - Paul Auster
1485. Hurin'in Çocukları - JRR Tolkien (Christopher Tolkien)
1484. Code Complete 2nd Edition - Steve McConnell
1483. Bilinç, Kullanım Kılavuzu - Adam Zeman
1482. Fire Your Boss - Stephen M. Pollan, Mark Levine
1481. Odaklanmanın Gücü - Jack Canfield, Mark Victor Hansen, Les Hewitt
1480. How to get from where you are to where you want to be - Jack Canfield
1479. Bolluk Yasaları - James Arthur Ray
1478. Çekim Yasası - Esther ve Jerry Hicks
Eylül 2007

Altın Eller El Sanatları Festivali

2007-08-30T11:22:00.000-07:00

27 Ağustos'tan itibaren 10 gün boyunca Taksim Meydanında, Gezi Parkı'nın girişinde çok güzel bir festival var: Altın Eller El Sanatları Festivali.

Bu tarihler arasında İstanbul'daysanız yolunuzu buraya düşürün. Türkiye'nin dört bir yanından geleneksel el sanatlarımızı başarıyla yürüten insanların eserlerini görün. Hatta onları sanatlarını icra ederken inceleme şansınız da var.

Tek sorun, böyle güzel bir çalışmanın dar bir gezi alanına sıkıştırılmış olması. Yürüme yolları oluşturulmuş ama ortalarda taşlarla süslenmiş, yürümek için biraz rahatsız alanlar bırakılmış. Oysa o alanlar da yürünebilir zeminler olarak yapılandırılsa, daha rahat bir gezinti ortamı sağlanabilirdi.

Türkiye'nin değerlerinin öncelikle Türklere sunulması gerekli. Kendimize de dışarıya da değerlerimizi, sanat ürünlerimizi, üretimlerimizi daha iyi sunma çalışmaları için de önemli yeri var bu festivalin. Aynı alanın, belki de Taksim Meydanının trafiğe kapatılmasıyla daha da geniş kapsamlı festival ve benzer kültürel çalışmalarla değerlendirilmesi hoş olacaktır.

Gezegenine duyarsız kalmayanların bonusu: Garanti'den...

2007-08-30T07:03:00.000-07:00

Çoook kötü.

İlk sebebi pratik. Discovery'de merakla bir şeyler izliyorsunuz, birden reklam giriyor: Da da da dada da da... Gezegenine duyarsız kalmayanların bonusu: Garanti'den.

Birincisi, çok gürültülü. Gürültü kirliliği çevreye zarar veren şeylerden değil miydi? Ben en son duyduğumda öyleydi. Belki çocuklarım odalarında uyumuş ben yan odada belgesel izliyorum... Aniden programın ses tonunun çok üstünde bir danlamayla bu reklamın girmesi çocuklarımı gereksiz yere gecenin bir yarısı uyandırabilir. Üstelik de bu reklam, bu gürültü kirlisi reklam, çevrecilik iddiasında bir reklam!

İkincisi, gezegeninize duyarsız kalmamanın olayı ne? Napıyorsunuz da duyarsız kalmıyorsunuz? Reklamın bir yerlerinde belirtiyorsanız da ben görmüyorum. Eğer gerçekten bir şeyler yapmadan bu reklamı yapıyorsanız, çevreyle ilgili oluşmaya başlayan duyarlılık trendini adice kullanıyorsunuz demektir, başka bir şey değil!

Eklenmesi gereken bir not: Sonradan gezegenine Bonus sahibinin nasıl duyarsız kalmayabileceği ile ilgili senaryolarını fark ettim. Ama çoookkk sonra. Yukarıdaki eliştirilerim bu durumda biraz ağır kalıyor, ama hala yersiz değil!

Bir dinazor kemiği buldum

2007-08-28T13:41:00.000-07:00

Şiirlerimin tohumu var benim.

Mesela kanarya kanar ya şiirimin tohumunu hala hatırlarım. Yıllar önce Küçükçekmece'den Şirinevler yönüne bir minibüse binmiştim. Benim güzergahlarımdandı o zaman bu yol. Küçükçekmece minibüsleri Kanarya'ya da çalışırdı. O yüzden ön cama havalı tıpa ile taktıkları küçük tabelanın yolculara bakan arka tarafında Kanarya yazardı.

Bir akşam vakti, karanlıkta gittiğimizi hatırlıyorum. Giderken bu kelime tohum oldu içimdeki şaire. Sonra Mevlana'nın hissedilir etkisiyle kanarya kanar ya şiiri çıktı.

kanarya kanar ya
kandırmış kendini kartal olduğuna... diye başlar.

Sonraki yıllarda roman bolca okudum. Aslında önceki yıllarda da hayli okumuştum. Bir müddet sonra yazmak üzerine bulabildiğim şeyleri de okumaya başladım. Stephen King'in (neredeyse tüm kitaplarını okumuşumdur) On Writing adlı kitabındaki dinazor benzetmesini görünce çarpıldım.

Büyük yazar diyor ki, hikaye bulunur. Toprağın üzerine çıkmış bir küçük kemik bulup onun etrafını özenle kazarak koca bir dinazor fosilini ortaya çıkarmaktan bahseder. Bu örnek beni çarpmıştı ve nasıl yazar olacağım konusunda beynimde bir şimşek çaktı.

Şair olduğum gibi yazar olacaktım.

Sonra büyük bir roman tohumu geldi böyle. Yıllardır beynimin bir kenarında durur. Hayata hala geçiremedim. Ama ilk oluştuğu dönemlerde geçiremememin temelinde teknik eksikliklerim vardı. Sonra bir Amerika gezisinde bir hafta kadar bir sürede belki 6 Barnes Noble, 2-3 tane de Book Warehouse gezdim. Yazma üzerine belki on kitap aldım. Yıllardır okumamın yanına teknik üzerine bu kitapları da okumam çok büyük gelişim sağladı.

http://gundelikbasari.blogspot.com/ adresinde yayımlamış olduğum Gündelik Başarı İçin Uygulanabilir Taktikler adlı on bölümlük kitabımın her bölümünün sonunda 3'er senaryo yer alır. Bu teknik kitapları okumam tam da ilk bölümle sonraki bölümler arasındaki döneme rastladı. Sonraki bölümlerde senaryolarda kullandığım teknikler hızla gelişti.

Artık tohumdan sonraki süreç konusunda da bir temel atmıştım. Hatta okuduğum kitaplardan biri 30 günde romanınızın ilk taslağını yazmanız için çok detaylı bir yöntem anlatıyordu. Uygulanırsa başarılı olacağı hemen hemen kesin bir yöntem. Kitap aylardır evdeki bilgisayarın önünde açık duruyor. Okuyup bitireli epey oldu. Kullanmaya başlamaya da çalıştım. Ama hayır...

Benim işim dinazorla. Dinazorun açığa çıkan o ilk kemiğiyle.

Çok değerli arkadaşım Halid Özgür, TBD'nin bilim kurgu yarışmasından beni haberdar ettiğinde, bu dinazor kemiklerinden biri ben burdayım diye bağırdı. Daha bir yazar olmadan temel yazar korkusunu hissetmeye başlamıştım ve kemik buydu: Yazdıklarınızın başınıza geleceği korkusu. Hedef bir tarih olmasının da etkisiyle (üstelik bir de 2 bin kelime kısıtı vardı) dinazorun kemiklerini hızla ortaya çıkardım. İlk taslaktan bitmiş ürüne geçerken sadece (yine Stephen King'in yine On Writing'de öngördüğü gibi) yüzde 10 kadarlık bir kelime ve cümle tırpanlaması yaptım. Eklediğim kelime hemen hemen olmadı.

Şimdi Kurgunun Sonu adlı bu hikayem yarışmanın ilk aşamasında 150'nin üzerindeki eser arasından ilk elemeyi geçen 40'ı arasına girmiş bulunuyor.

Bugün National Geographic Türkiye'nin Ağustos 2007 sayısının arka kapağında bir dinazor kemiği daha buldum. Başlığını attığım bir dosya oluşturdum. Aklıma gelen bir iki şeyi yazdım. Ne zaman birkaç saniye bu konu üzerinde düşünsem, bir kemik daha buluyorum. Yazılmak için bağıran bir hikaye. Plan falan yok. Fosil var!

Kısa sürede bu uzun hikayenin bitmiş olacağını biliyorum.

Sudan kurtulmak yerine suyu kurtarmak

2007-08-27T08:55:00.000-07:00

Eskiden, şehirlerimizde taibatla uyum esasmış. Osmanlı zamanında İstanbul'un yerleşiminde, yer altı sularına ve hava akımlarına uygun planlar kullanıldığını işitmiştim.

Kontrolsüz bir şehirleşmede ise tabiatla uyum değil tabiatla mücadele esas olmuş. Şu an için üzerinde duracağım yönü suyla ilgili kısım.

Sudan kurtulmaya çalışmışız.

Dereleri kurutmuşuz cadde olmuş. Zincirlidere caddesinde oturuyorum. Başka pek çok dere yatağı binalarla dolu şu an.

Temel atmışız, yer altı suyu çıkmış, yok etmeye çalışmışız.

Yağmur sularını bir an önce denize akıtmaya dayalı sistemler kurmuşuz.

Oysa artık yaklaşımımız değişmeli. Sudan kurtulmaya değil, suyu kurtarmaya çalışmalıyız.

Dünyada en bol bulunan madde su. Ama büyük bir çoğunluğu denizlerde, yani tuzlu su. Hücre yapıları tuz oranını dengelemeye çalıştığı için tuzlu su işimize yaramaz. Mesela tuzlu suda sürekli kalsanız, vücudunuzdaki tuzlulukla denizdeki tuzluluk oranı birbirine yaklaşmaya çalışır. Denizden hücrelerinize tuz giremez ama hücrelerinizden denize tuz çıkabilir.

Su döngüsü, denizlerden suyun buharlaşıp karalara yağmasıyla insanlığa ve tüm karasal dünyaya tatlı su verir. Yağmur en büyük nimetlerden biridir. Kurtuluşumuz yağmuru kurtarmamıza bağlı. Yağan yağmurları barajlara taşıyacak sistemler kurmamız gerekiyor. Temiz su ve kanalizasyon sistemlerinin yanına bir de yağmur suyunu barajlara taşımak için altyapı sistemi eklemeliyiz. Barajlara kadar taşımak yerine daha küçük ölçekli arıtma tesislerine de taşınabilir bu sular.

Mesela şuna ne dersiniz? Deniz seviyesinin altında bir su arıtma tesisi kursak. Denizin içine! Tüm sahil hatları boyunca da yağmur suyunu alacak büyük boru yapıları kursak ve bunlardan suyu bu arıtma tesisine akıtsak?

Bu işin bilimini yapmış bir kişi değilim. Ama benim aklıma bunlar geliyorsa, işin içinde olanların ekonomik olarak anlamlı modeller geliştirmeleri boyunlarının borcudur.

Su yokluğu mu su bolluğu mu?

2007-08-23T10:18:00.001-07:00

Okumak için tıklayınız:

http://dortadamozgurlugunuariyor.blogspot.com/2007/08/su-yokluu-mu-su-bolluu-mu.html

Türkiye'nin ilk ses geçirmeyen borusu: Silenta. Hakan Plastik'ten.

2007-08-23T09:42:00.000-07:00

Bence hayli başarılı bir reklam kampanyası.

Neden başarılı bulduğumu düşününce aklıma şunlar geliyor:

- Yeterince, hatta biraz gereğinden fazla sıklıkta yayınlanması. Tadını zorlayan bir sıklık. Tam olması gerektiği gibi.

- Esprili çeşitlemelerle reklamın sıklığının oluşturabileceği bıkkınlığın önüne geçilmesi.

- Tüm reklamlarda aynı sloganın kullanılarak markanın ve markanın temel üstünlük iddiasının net bir şekilde beyinlere kazınması.

- Karakterlerin hedef kitleye uygun imajı, hedef kitleye uygun mesajı.

Başka şeyler de bulunabilir. Bunlar en temel başarı faktörleri olmuş bu reklam için.

SESİMİ DUYAN VAR MI? 17 Ağustos depreminde ölenlerin ve zarar görenlerin anısına

2007-08-17T12:23:00.000-07:00

yıkığım, yorgunum, yüreğim deprem yeri
onların sesleri kulaklarımda
onların sesini duydum ben
benim sesimi duyan var mı?
***
ben ilk anda ölenlerdenim
kalbimden bir kiriş geçti
yatağımın üstündeki
o en sevdiğim kısmı odamın
neler düşünüp yitmiştim onda kaç kere oysa
sevdiğimin yüzünü kazımıştım üstüne bakışlarımla
ben aylarca her gece o kirişin üstünde gördüm o yok yüzü
ve kiriş…
kalbimin içinden geçti…
***
dokuz yaşında bir çocuğum
iki kere yaşadım yaşadıklarımı
üç gün önceden göründü rüyamda olacaklar
babam annem kardeşlerim ve diğerleri
bakkal amca komşu teyze
hepsinin sırayla gördüm öldüklerini
inanmadılar
üç gün girmedim eve
ve sadece iki gece
üçüncü gece kandırdılar beni
annem babam
onlar bana inanmadılar
ben onlara inandım
iki kere yaşadım yaşadıklarımı
***
komşular neden duydunuz beni?
önce ölmeyip sonra öldüm ben
elime kan bulaştı ilkin
elime yüzüme ve görmediğim her yerime
sıkışmıştım
yüzümde hissediyordum kanı
bir de yüzüme koşarken biryerlerde kalmış elimde görüyordum
ve hissediyordum kanı ıslak / heryerimde
genç kız kalbim / toy
farkında değildi sanki kanı dışarı pompaladığının
kurtulur muydum bilmiyorum
ama yaşıyordum komşular
siz beni duyana kadar
o kepçe tırnağını yanlış yere takana kadar
***
dokuz gün yaşadım
dokuz gün bekledim
ben ve üç çocuğum göçük altında
benim yanımda kalmış bir şişe su bir de…
ama çocuklarımla aramda duvar vardı
onların sesleriyle sabahladım ve onların sesleriyle akşamladım
onların giderek sönen ve
azalan sesleriyle
kaçıncı gündü son inlemeyi duyduğum bilmiyorum
ben bir şişe suyla dokuz gün dayandım
onların suları yoktu dostlar
ve aramızda bir duvar
onlar benim yavrularımdı
***
yara almadım hayır depremde
ama susuzluk değil sudan öldüm
dokuz dakika bile sürmedi her şey
ne olduğunu anlamadım doğrusu
bildiğim evimize denizin geldiği
ya da evimiz denize gitti / bilmiyorum
önce yattık kalktık sonra yattık kaldık
sudan bir yastık üstüne giderek battık
dokuz dakika bile sürmedi
akvaryuma batan oyuncak bir evde gibiydik
duvarda yükselmeye başladı suyun seviyesi
ve az sonra
içeri girmeye başladı deniz
oturma odamıza ve salona
yatak odasına ve çocuklarınkine
dokuz dakika bile değildi hepsi
çok şaşırdım dostlar
evime hiç deniz almamıştım daha önce
***
evimden kaçtım ve dünyaya yakalandım
evim dediğim derme çatma bir kulübe
içinde fenerim
içinde bekçi saatlerinin anahtarları
içinde bir küçük radyo
birkaç tabak çanak
bir iki eski gazete
içinde sabahladığım yüzlerce gecenin sinmiş kokusu
korktum kaçtım oradan
yıkılacaktı başıma
keşke yıkılsaydı / hepsi bir kulübeydi
dışarıda dünyaya yakalandım
siz hiç inanır mısınız yerin yarılıp bir insanı içine alacağına
ve sonra tekrar kapanacağına
avını kapan bir timsah gibi
ben inanmak zorunda kaldım
***
yıkığım, yorgunum, yüreğim deprem yeri
onların sesleri kulaklarımda
binlerce ses
binlerce anlatılmamış öykü
dayanamıyorum
ve kalanların
yarım kalanların
aklı yarımlananların
onların da sesleri ve öyküleri
ve kaybedenlerin
kimlerini ve nelerini…
dayanamıyorum

sesimizi duyan var mı?

Mustafa Acungil
17 Ağustos – 16 Eylül 1999, Başakşehir, İstanbul

Ekonomi bilimleri karmaşası

2007-08-12T03:25:00.000-07:00

Endüstri yüksek mühendisiyim. Yazılım ve veritabanı alanlarında uzmanlıklarım var. Üstelik teknik eğitmen ve danışmanım. Çok karmaşık konuları özümseyip bunları uygulamak, bunları insanlara anlatmak benim işim.

Şu ekonomiyi bir türlü anlamadım.

Yani, ben de ekonomi yönetiyorum. Kişisel paramı ve uzun süredir de ailemin ekonomisini yönetiyorum. Bu kısım hiç karmaşık değil. Gelirlerim var, giderlerim var. İyi giderlerim var, kötü giderlerim var. Yaşıyorum...

Ama ülke ekonomisine bakınca, sanki başka bir dil konuşuluyor. Teknik terimlerin ardında, karmaşık hesaplar döndürülüyor. Ekonomiyi karmaşıklaştıran her konunun, birilerinin cebinden para çekip birilerinin cebine para koyduğunu düşünüyorum.

Bu konu bu kadar karmaşık değil. Onu böyle karmaşıklaştıranlar var.

Gelirin giderinden fazlaysa, bu fazlayı da gelir üretecek giderlere ayırabiliyorsan büyük bir ekonomik güç elde edersin. Kişisel olarak da bu böyle, ülke olarak da.

Ülkemizin en önemli sorunu, çok büyük miktarda kötü gidere sahip olması: Borç faizleri. Şu anda iyiye gitmenin tek yolu, anaparayı ödeyemiyoruz, bari faiz ödemesinden sonra elimizde artı para kalması, bu parayı da iki şeyden birine harcamamız: Ya ana para geri ödemesi yaparak faiz yükünü azaltmak, ya da faiz oranından daha yüksek bir getiri elde edecek alanlara yatırmak.

Bu budur, bunu çözemediğimiz sürece, ülke olarak gelir üretip üretip borçlu olduğumuz fonlara faiz öderiz.

Kredi kartı borcu sarmalına girmiş bir insanla, borç sarmalına girmiş bir ülke arasında pek büyük bir fark yok.

Düşün ve zengin ol!

2007-08-11T13:05:00.001-07:00

Düşünce gücüyle zenginliğe ulaşmanın anayasası belki Napoleon Hill'in kitabı: Düşün ve zengin ol. Sanırım tam olarak bu isimle Türkçe olarak da yayınlandı.

Hayli eski bir kitap. Yazarı, uzun yılların araştırmasıyla ortaya çıkarmış bu çalışmayı. Şu günlerde çok moda olan -henüz okumadım ama aldım, okuma listemde- Secret'in ağa babası bir kitap olarak düşünülebilir.

İngilizce aslının yarısını falan okumuştum, tamamladığımı hatırlamıyorum. Bir önceki yaz tatilindeydi, tatil bitince odağım değişti ve kaldı.

İnatla devam etmeye ilişkin şu hikayeyi orada okumuştum sanırım:

Sigorta satışıyla zengin olan bir adama sırrını soruyorlar. Hayırı cevap olarak kabul etmemeyi söylüyor. Satış yaptığı insanların neredeyse tamamından ilk önce hayır cevabı aldığını da ekliyor. Bu kadar inatla satış yapabilmesini ise daha önce yaşadığı bir tecrübeye dayandırıyor.

Altına Hücum döneminde Kaliforniya'da ortağıyla birlikte altın aramaktadır. Bir maden bulurlar. Altın çıkmaya da başlar, herşey çok iyi gibidir. Ama bir müddet sonra altın damarı birden kesiliverir. Büyük bir hayal kırıklığına uğrayarak araç gereçlerini yok bahasına birine satıp aramayı bırakırlar. Araç gereci ve madeni alan adam konunun bir uzmanını getirterek madeni inceletir. Eski bir deprem yüzünden bir kırık oluştuğu ve damarın kalan kısmının aşağıya kaymış olarak devam ettiğini tespit eder ve zengin olur.

Böyle acı bir şekilde verimli madeni kaybeden adam ise, hayırı kabul etmeyen sigortacı olur.

Kıssadan hisse... Kendim için çıkardığım düşünce şu: İnternette sağlam Türkçe içeriğin altın madeni değerinde olduğunu düşünüyorum. Bir maden bulmayacağım ama bir maden oluşturacağım. İnatla, ısrarla, kararlılıkla ve gerekirse milim milim ilerleyerek.

Tabii ki, bu makro hedefin yanlış olduğunu düşündüğüm anda bırakırım. Ama doğru olduğunu düşünüyorum ve bunu değiştirecek bir şey çıkacağını da sanmıyorum. Bu makro hedefe ulaşmak için doğru mikro çabaların neler olduğunu ise gerekirse Edison gibi, 10 bin yanlış denemenin ardından bulacağım.

Yaşasın Türkçe!
Yaşasın içerik!
Yaşasın İnternet!

Dilenci kimdir ve varoşlar'a küçük bir düzeltme

2007-08-11T12:39:00.000-07:00

Siyasetle ilgili, hele güncel siyasetle ilgili yazı yazma düşüncem en azından şimdilik yok.

Pazarlama eleştirileri ise uzun süredir düşündüğüm ve yazmak istediğim bir alandı. Dilenci kimdir ve varoşlar yazısını yazmama sebep olan, bunu bir pazarlama eleştirisi olarak görmemdi. Ama tekrar yazıyı okuyunca, üslubunun hayli sert olduğunu gördüm. Yazıyı geri çekmeyi düşündüm ama, sosyal ve demokrat kelimelerine duyduğum yakınlık, bir de dilenci ve varoş kelimelerinin kullanım şekillerinden duyduğum dehşet yüzünden çekmiyorum.

Siyasal görüşü sebebiyle yazımdan incinen arkadaş olduysa, özür dilerim.

Dilenci kimdir ve varoşlar

2007-08-11T04:52:00.000-07:00

Hani sosyal demokrat olmayan bir sosyal demokrat partimiz var ya...

Pazarlamada bu kadar mı başarısız olunur kardeşim. Neyse en azından dürüstsünüz de durumunuzu olduğu gibi ortaya koyuyorsunuz. Ya da o kadar dürüstlükle de işiniz yok ama yaptıklarınızın ve söylediklerinizin nasıl bir etki yaptığının farkında değilsiniz.

İnsanlarımızın dilenci yerine konulduğu ile ilgili o itici yorumlarınızla halkımıza dilenci yaftasını yakıştırdınız ya! Siz hiç aç kaldınız mı? Siz hiç soğukta kaldınız mı? Bir önceki seçimden beri yapılan bir yardım programını (son seçimlerde zamanlamada biraz oynama olmuş galiba) nasıl dilenci konumuna düşürmek olarak yorumlarsınız? Sosyal demokrat olan bir partinin, toplumun yoksul kesimlerinin refah seviyesine katkı yapılması konusunda yapılanları dilencilik olarak yorumlamak yerine daha da iyilerini öneriyor olması gerekmez mi? Gerekir tabii... Ama siz sosyal demokrat değilsiniz ki.

Hem dilenci arsızca isteyendir. Yardıma ihtiyacı olup yardım edilen ve bu yardımı kabul eden kişiye siz hangi hakla dilenci yaftasını yakıştırırsınız!

Sonra şu varoş kelimesi. Sosyal demokrat parti yalı partisi midir? Sahil partisi midir? İki genel başkan yardımcısı çıkmış konuşuyor, biri varoşlardanmış, diğeri ondan konuşurken o arkadaşı bile aşağılar gibi bir yüz ifadesine sahip. Varoş nedir kardeşim? Varoş dediğin şehirdir. Şehir adam olmadığında bazı yerleri varoş olur. Alışık olduğun ortam yalı olduğundaysa, şehrin orta kademe insanlarının yaşadığı yerler bile senin için varoş olur.

Seçimlerden önce yine neyse de, seçimlerden sonraki tavır, davranış ve konuşmalarınızla tam bir pazarlama fiyaskosusunuz. Neyse haaaliniz, çıktı faaaliniz.

Ben kim oluyorum da pazarlama eleştirisi yazıyorum

2007-08-11T04:49:00.000-07:00

Aynen öyle bu alanda kimse olmadığım için yazıyorum. İnsanlar bazen kendi konuları içinde kaybolup kalırlar. Ben sıradan bir vatandaş olarak, yani o pazarlama çalışmalarının hedefindeki bir kişi olarak yazıyorum. Okur yazar bir kişi olarak yazıyorum. Toplum sivil aydınlarından biri olarak yazıyorum. Hani bir 'aydın' kesmi vardır ya, tescilli... Onlardan değilim ben, gerçekten sivilim, halktan biriyim, varoşlardan geldim... Bu lafa da sinir olduğum için eleştiri anlamında kullandım...

Okuyan, yazan, düşünen, seçkin olmayan, ama kendini geliştirmenin peşinde sürekli koşan, aydınlık bir insanım. Benim pazarlama ile ilgili görüşlerimin, pazarlama dünyasının göbeğinde olup bir sürü iç sırrı bilen bir insandan daha ilgi çekici olabileceğini düşünüyorum.

Bakalım neler çıkacak...

Brrrrr ve Buzzzzz

2007-08-11T04:45:00.000-07:00

Her zaman yerli firma yerelliği yakalayamayabiliyor demek ki...

Brrrrr ve buzzzzz reklamlarını görmüşsünüzdür. Sizce hangisi daha yerel? Hele o sekreterini arayıp soğuk içecek isteyen patronun, içecek gelirken masasının arkasında kalkıp tüm vücudu titreyerek hatta odanın tamamını titretiyormuş gibi brrrr demesi var ya!

Güzel reklam.

Onikiden vurmuş...

Buzzzzz mu? O neydi?

Savaş arabaları

2007-08-10T14:53:00.001-07:00

Onlara binip insanoğlunun tarihi boyunca hayal ettiği ortalamanın çok daha üstünde bir hızla kayıyoruz yollarda.

Eski medeniyetlerden kimini yok eden, kimini bir anda parlatan icat o savaş arabaları... Yolların yapımını tetikleyen, yolların yapılmasıyla daha da gelişen savaş arabaları. Kutsal Kabe'yi, Roma'nın kalbi Roma'yı ve daha pek çok yeri yıkmak üzere yönlenmiş orduların önünde yürüyen filler.

Hangisi yollarımızdaik herhangi bir tonluk canavarla yarışabilir ki?

Bindiklerimiz arabalar değil, savaş arabaları, ölüm makineleri. Onların bu yönlerini, neler yapabileceklerini düşünmeden kayıyoruz yollarda. Buzda kızağıyla kayan bir çocuk gibi. O çocukların en çok eğlenenleri düşmekten korkmayanlardır. Ama düşe düşe öğrenirler, düşmenin de iyisini kötüsünü...

Bazısının ise nadiren ömrü vefa etmez öğrenmeye. Daha büyük bir kısmı ise öyle kötü bir düşüş yaşar ki, bir daha kızağa yaklaşmaz.

Altımızdaki ölüm makineleri, kızaklar gibi değil. Çok daha ölümcüller.

Bindiklerimiz otomobiller değil, savaş arabaları... Tarihi değiştiren savaş arabaları ve fillerden daha ölümcül silahlar. Bu yönlerini unuttuğumuz zaman o sorumsuzca kullanımlar ortaya çıkıyor işte.

Bu yazıyı sana hediye ediyorum ey sürücü. Hani o İkinci Köprü yolunda, sağdaki çıkışla arandaki tek arabayı, çıkışa 100 metre kala falan sollayıp önüne geçip sonra da sağdaki çıkışa girdin ya... O anlamsız hareketi yaptın ya... Düşündüm düşündüm düşündüm... Bunu ancak bir savaş arabası sürücüsü olarak, bir savaş taktiğini denemek için yapmış olabilirsin. Başka ne anlamı olabilir ki...

Evet savaş arabaları altımızdakiler.

Kurgunun Sonu

2007-08-08T10:31:00.001-07:00

Not: Bu öykü, TBD Bilim Kurgu Öykü yarışmasında üçüncülük ödülü kazandı.

3 Agostoz 101

Bu beyaz kağıtları saklamak çok tehlikeliydi. Şimdi üzerlerinde harfler varken, ölümcüller. Güvenli bir sığınak bulana kadar tek bir harf yazmamış olmamın nedeni de bu.

Buraya ne sıklıkla gelebilirim, hiçbir fikrim yok. Geldiğimde çok kalamayacak olduğum kesin. Üstelik kağıtlarım da az. Ne olursa olsun, bildiklerimi yazıya dökmeliyim. Bildiğim kadarıyla…

Başlangıçta kimse önemsememişti. Amerika’da başladı. Saçımdaki aklar kadar akı olanlar, bu ülkeyi hatırlar.

İlk kurban Blade adlı bir vampir filmi serisinde başrolü oynayan adamdı. Oynadığı bir sahnede bulundu. Filmdekinin aksine, kanını akıtmak için yatırıldığı masadan vücuduna saplanan oluklu silindirlerden sonra yaşamaya devam edememişti.

Cinayet haberlerde geçti ama sıradan olduğu düşünülmüştü. Soruşturma başlatıldı ve hayat devam etti. Sonraki haftaya kadar…

Bruce Willis’in, Altıncı His filminin sonunda görülen yaranın aynısının ama gerçeğinin uygulanmış olduğu vücudu bulunduğunda dünya sarsıldı.

Aslında yaşanan, çok merkezli bir deprem gibiydi. Sylvester Stallone’un terk edilmiş bir ambarda kurulu bir ringde boynu kırılana kadar maç yapmaya zorlanmış bedeni boks kıyafetleri içinde bulundu. Kaskı yoktu. Sharon Stone’un kalbine bir buz kıracağı saplanmıştı.

Yazdıklarımı bir okuyan olsa, bu isimler hiçbir şey ifade etmeyecek, biliyorum; ama bir zamanlar sinema endüstrisi diye bir şey vardı. Görmemiş birine nasıl anlatılır ki! Üstelik sayfalarım da az. Neyse, belki başka kaynaklardan, örtülmüş geçmiş üzerine daha geniş bilgilere de ulaşılır; onlarla birlikte bu yazdıklarımın bir anlamı olur.

10-15 ölümden sonra, aktörlerin ve aktrislerin filmlerindeki sahnelere benzer ölümler yaşıyor olmalarının mesajı kulaktan kulağa konuşulmaya başladı: Kurgu, kötüydü. Milyarlarca insana hayaller satılması kötüydü. Buna inananlar vardı ve gerekli uyarıları en anlaşılır şekilde tüm dünyaya veriyorlardı. Televizyon kanallarında ölen kişilerin yaşam tarzları, toplumun saptırılmış eğlence ihtiyaçlarını sömürerek nasıl büyük paralar kazandıkları konuşulmaya başladı. O sene hiçbir yeni film yapılmadı. Önceki yılın filmleri için düzenlenen Oscar töreni son anda iptal edildi.

Hollywood’un çöküşüyle öne çıkmak için şahlanan Bollywood ve Hong Kong sinemaları birkaç cinayette mesajlarını aldılar ve dünyada bir daha film çekmek için kamera arkasına geçen olmadı.

Yazdıklarımdan tek bir kelime bile anlamıyor da olsanız, aldırmayacağım artık. Kendim için yazıyorum… Bunları yazmalıyım…

Yokluğumdan şüphelenenler olmuştur. Bu kartopunun ardından gelen çığı bir dahaki gelişimde yazarım…

***

32 Agostoz 101

Gece bekçilerinin güzergahını kendim belirliyorum ama, klanın emniyeti için gerçekten su sızdırmaz olmaları gerekiyor. Gelişim için tek boşluk ve dönüşüm için tek boşluk var.

Sinema endüstrisinin çöküşüne paralel olarak, televizyon kanallarında, bu endüstrinin topluma zararlarını anlatan kişiler arttı. Fikir adamı kılıklı bazı kişiler, bu zararları bastıra bastıra anlatırken, sinema oyuncularına yönelik ölümle sonuçlanan olayların giderek artması konusunda yarım ağız kınamalarda bulunuyorlardı. Amerika’nın yönetimindeki siyasi iktidar da bu konuyu kabullenir bir görünüme bürünmüştü. Kurguyla Mücadele Derneği adında bir kuruluş hızla yükselmeye başladı. Üyelerinin arasında pek çok Amerikan senatörü de vardı. Kuruluşun tek odak noktasının sinema olmadığı sonraki aylarda anlaşıldı.

Çeşitli sanat dallarındaki insanlar da sinema oyuncularını yalnız bıraktılar. Hatta pek çok yerde, tiyatro oyuncularının oluşan bu boşluktan çok memnun olduklarına dair rivayetler vardı. Tiyatro, müzik, şiir dinletileri, komedi şovları, hepsi her zamankinden daha kalabalık seyirci toplulukları çekmeye başlamıştı.

Endüstri yatırımcılarının bazıları paralel alanlara kayarak varlıklarını kurtardılar. Sinema oyuncuları ise kılık değiştirip topluma vasıfsız işçi gibi dikkat çekmeyecek konumlarda karışmaya çalışıyorlardı. Tüm sinema oyuncularının ölüme mahkum olduğu kabullenilmiş gibiydi. Oyuncuları kimin öldürdüğü belli değildi. Kimse üstlenmiyordu. Hiçbir cinayetin peşinden de gidilmiyordu. Her gün yeni bir oyuncunun ölümü geçiyordu ajanslara. Genellikle en çok bilinen bir sahnelerine paralel kurguda öldürülüyorlardı.

Gladyatör adlı filmin kahramanını yüzlerce kişinin izleyici olarak katıldığı bir Roma arenası benzetiminde kısa kılıçların onlarca ama aralıklı darbeleriyle öldürdüler. Tüm seyirciler maskeli, arenadakiler de kukuletalıydı. Görüntüler televizyonlarda yayınlandı. Toplumun kalan kısmı normale hayli yakın bir şekilde işliyordu. Sadece artık filmler yoktu. Oyuncular ya öldürüldüler ya da izlerini kaybettirdiler. Amerika’da isyan sonrası kana susamış Roma gibi hortlayan bu ortam, dünyaya yavaş yavaş yayıldı.

Herşeyin garip bir şekilde de olsa yeniden düzene girdiği düşünülmeye başlamışken, Kurguyla Mücadele Derneği, bir gece yarısı web sitesinde son derece akademik bir dille yazılmış o meşhur makaleyi yayımladı. Tek bir yazı içinde bilgisayar oyunları, romanlar, tiyatro eserleri ve nesnel dayanakları olmayan kuramsal teorilere bağlı bilimsel çalışmalar kurgunun zehirli köklerini toplumun en derinlerine salmak için kullanılan araçlar olarak ilan ediliyordu.

Ertesi gün, Stephen King, eyaletler arası yol üzerindeki bir köprüden aşağıya, beş şerit bir yöne, altı şerit diğer yöne 120 kilometre civarında hızla akan trafiğe bırakıldı.

İki hafta sonra, Stephen Hawking’in her türlü araç gereç yardımından yoksun olarak vahşi ormana bırakılıp doğal etkilerle ölene kadar çekilmiş görüntüleri bulundu. Bu doğal etkileri detaylandırmaya dilim varmıyor.

Her iki cinayetin de mesajları o kadar derin ve korkunçtu ki; bilim adamları, bilgisayar oyunları dünyasının eşsiz zekaları, yazarlar hiçbir kendini aklama mücadelesine girişmeden sıradan insanlara dönüşüp toplumun içinde kaybolmaya çalıştılar. Bu yargısız infazın mahkumları dahil herkes, yazarların, bilim adamlarının ve bilgisayar oyunu sanatçılarının öldürülüp soylarının tüketilmesinin kaçınılmaz olduğunu kabullenmişti.

Normal artık yoktu. Toplumların değer yargıları, düşünce şekilleri ve hukuk düzenleri değişmeye başladı. Kontrol edilemez bir dönüşümün içinde Türkiye’de de iki sansasyonel yazar cinayeti uluslar arası gündemde yerini buldu. Orhan Pamuk, Kara Kitap’ta bahsi geçen celladın kurbanı oldu. Vücudu bulunamadı. Başı ise kendi anlattığı şekilde makyajlanmıştı. Ahmet Altan, yemeden içmeden, iliği kuruyana kadar faal olmaya zorlanarak öldürülmüştü.

Uydu yayınlarıyla televizyonlar hala ayaktaydı. İnternet sık sık aşırı kullanımdan kilitlenerek de olsa her zamankinden daha yoğun olarak kullanılıyordu.

Dünyada devam eden hiçbir savaş kalmadı. Tüm eski çatışmalar unutulmuştu. Tüm dünyada oluşan yeni cephenin kurgu ve katı gerçeklik arasında olduğu reddedilemez bir şekilde ortaya çıkıyordu. Kurguyla Mücadele Derneği uluslar arası bir yapıya büründü. Birleşmiş Milletlerde, NATO’da, Avrupa Birliğinde ve daha pek çok organizasyonda ülke seviyesinde üyelik hakkı kazanmıştı.

Bazı küçük ülkelerin kendi yönetimlerini feshedip Kurguyla Mücadele Derneği’nin mandasına gönüllü olarak girdikleri görülmeye başladı.

Dönüş saatini kaçırmak üzereyim. Dernek üyelerinin acıması yoktur. Umarım size tekrar dönebilirim sayfalarım…

***

13 Aylule 101

Kurguyla Mücadele Derneği tüm dünyada örgütlenmesini tamamlarken, sadece oyuncular, yazarlar, bilim adamları, bilgisayar oyunu sanatçıları değil, bu tür eserlerin geçmişten gelen nüshalarını bulunduranlar, kullananlar, dağıtanlar da avlanmaya başladı.

Büyük şehirlerdeki kargaşa cehennem gibiydi. Olayların doruk noktasında dünyanın herhangi bir büyük şehrinde nüfusun en az yarısının öldüğü, kalan yarısının da nerdeyse tamamının kırsala dağıldığı söylense, abartılmış olmaz.

Varlıklı insanlar, taşınmazlarını paraya dönüştürmeye çalıştılar. Daha akıllılar değerli madenler ve taşlar satın almayı tercih ettiler. Kısa sürede bunların normal enderliklerinden çok daha kıt duruma geldikleri anlaşıldı. Henüz bilinmiyordu, ama tüm dünyanın değerli maden ve taş rezervlerinin büyük kısmı çoktan Kurguyla Mücadele Derneğinin eline geçmişti.

İnsanların nakit paraya umarsızca yönelmesiyle ekonomik dengeler yeniden şekillendi. Taşınmaz varlıkların hepsi neredeyse sıfır değere düştü. Yaşamı devam ettirmek için gerekli nesneler, yiyecekler, içecekler, giyeceklerse ateş bahası haline gelmişti.

Paranın varlığı ve insanoğlunun para kullanarak ticaret yapma konusundaki binlerce yıllık geleneği sayesinde sağ kalanlar bir şekilde değiş tokuşa devam etmeyi başarıyorlardı.

Sonra bir gün, bu kadar karmaşa içinde hala yayına devam edebilmeleri son derece şaşırtıcı olan televizyon kanalları ve internetten, Kurguyla Mücadele Derneği’nin parayı en büyük kurgusal nesne ve en büyük şeytan olarak ilan ettiği bildiriler yayımlanmaya başladı. Büyük ülkelerde kaos hakimdi ve bu bildirilerin etkisi de derinden hissedildi. Dünyanın en büyük 30 ekonomisi hariç diğer ülkeler ise artık ya Kurguyla Mücadele Derneği’nin mandasıydılar ya da yok olmaya yüz tutmuştular.

Yeni dünya düzeninde, ekonominin büyüklüğü gibi kavramlar da anlamını yitirmişti. Televizyon ağları ve internet, para yerine nesnelerin değiş tokuşu esasına geri dönen ama değiş tokuş için sanal olarak parasal birimleri kullanmaya devam eden ülkelerde refah paylaşımının nasıl yaygınlaştığını anlatıp duruyordu. Yayınlara göre, artık aşırı zenginler fiziksel bir varlığa dayalı olmayan kağıda basılı para kurgusundan mahrum kalınca, toplum üzerindeki hükümranlıklarını kaybetmişlerdi.

Benim bir süredir hazırlıklarını yürüttüğüm mücadelem de bu sıralarda başladı.

Kurguyla Mücadele Derneğinin işlettiği asıl düzeni neden insanların tümünün göremediğine şaşıyordum. Artık kağıda basılı paraya ihtiyaçları kalmamıştı. Değerli taş ve madenleri büyük ölçüde tekellerine almışlardı. Ne hikmetse, uydudan yayın yapan televizyon kanalları ve internet, saldırı geçirmez bir kalkan altında gibiydi. Bir zamanların küçük Afrika ülkelerinin bazıları ise, sanki bir gecede büyük silah üreticileri haline gelmişlerdi.

Doğrusu onları hayli gafil avladım. Kendi silahlarıyla vurulmayı beklemiyorlardı. Ama bu kadar büyük bir yangın ancak yangınla söndürülebilirdi.

***

28 Aylule 101

Yazmaya bu kadar dalmamalıyım. Klanın yönetimi tamamen bende, ayrıca Derneğin de her gün yüzlerce küçük işi oluyor. Tüm bunların arasında bu yaptığım çok tehlikeli. Kağıtlar azaldıkça bir yandan üzülüyor bir yandan seviniyorum. İçimdekini dökmek için dünya üzerindeki belki de son beyaz kağıtları kullanıyorum. Bu güzel nesnelerin yok oluşunun hüznü çok derin. Yine de içimdekileri döküp kurtulmuş olacağım için ve buraya gelerek kendimi tehlikeye atmaya bir son vereceğim için bitişi dört gözle bekliyorum.

Kurguyu sadece üretenlerin değil, kullananların, destekleyenlerin, yayanların, kurguya kıyısından köşesinden bulaşan herkesin yok edilmesi kampanyası şiddetlenirken, benimle kader birliği etmiş ve canlarını dünya insanlığının kalanını kurtarmaya adamış bir grup arkadaşa harekete geçme sinyallerini gönderdim.

Bu büyük alevleri güden birileri vardı, karşı yangınla alevleri onların üzerine sürmekten başka çare de yoktu.

En önemli silahlarının köktendinci bir Hıristiyanlık, tüm dünyayı etki altına almakta kullanabildikleri televizyon ve internet ağı, silah üretim gücü ve kurgu üretiminde kullanılmasını yasakladıkları yazı gibi çok önemli araçlar olduğunu analiz etmiştim. Şimdi yapacağım, bu insanlık dışı hayalet yönetimin hamlesinin altına girip onu şiddetlendirmekten başka bir şey değildi. Kendi saldırısının şiddetini, bu saldırının sonu yapmalıydım.

Hıristiyanlığın kutsal kitabının kitap değil, kitaplar olduğuna, İncil’in farklı versiyonları olduğuna nasıl dikkat çekeceğimizi aylarca planladık. Dünyanın çeşitli yerlerinde, kurguya delice saldırmayı refleks edinmiş televizyon kanallarını ve internet portallerini de kullanarak, çağdaş Hıristiyanlığın en büyük kurgu olduğu gerçeğini hızla yaydık.

Hemen ardından, televizyonun kendisinin ve internetin kurgu dalgasının en dramatik yüksekliklerini oluşturduğunu tüm dünyanın konuşmasını sağladık.

İncelikle hesapladığımız karşı yangın, büyük yangının yönünü kısa bir süre için de olsa değiştirebildi. O kısa süre zaten tahrip gücü çok yükselmiş bu yangının kendi hayaletlerinin büyük kısmını kavurmasına yetti. Halk uydu sistemlerini sabote etmeye başladı. En katı bir inancın yutturulmuş olduğu köktendincilerin kör inançlarını sarsmayı da başarmıştık.

Birkaç hafta daha devam eden televizyon yayınlarında ve internet haberlerinde, yazı kavramının kendisini tartışmaya açtım.

Artık Dernek içinde de son ayların manevralarıyla önemli bir konuma gelmiştim. Dünya çapında yayıncılığın hala mümkün olduğu o son haftalar boyunca, uydu sabotajlarının gerçekten ne kadar da haklı olduğunu tekrar tekrar vurgulayan konuşmalarımda, aslında kurgudan daha büyük suçlunun yazılı kültür olduğunun altını sürekli çizdim.

Dünyayı felakete sürükleyen yazılı kültürdü ve sözlü kültür eski güzel günlere, binlerce yıl öncesinin saf mutluluğuna insanları tekrar taşıyacaktı.

Tüm kıtaların tüm sokaklarında büyük yığınlar halinde kitaplar yakılırken içim sızlıyordu. Bu çılgınlığı sürükleyen kişi olarak ben, sadece ve tek bir kitabı saklamaya cesaret edebildim: Kuran-ı Kerim. Benim gibi yüzlerce insanın, bu çılgınlık dalgasına dayanabilmek için akıntıya uyduğuna ama bir yandan cesaret edebildikleri bir şeyleri sakladığına inanıyordum.

Çok büyük bir çabayla da olsa, “kurgu kötüdür” mesajını, “yazılı kurgu, kitlesel olarak üretilen kurgu kötüdür, sözlü kurgu iyidir, özümüzde yer alır” mesajıyla değiştirebilmiştim.

***

15 Akimmos 101

Adı sadece Dernek artık… Kurguyla Mücadele Derneği çoktan tarihin karanlığına gömüldü. Nüfus yapısı binlerce yıl önceye dönmüş dünyada artık dernekler var. Klanlar ve dernekler. Akrabalık bağlarıyla bir araya gelen klanlar. Akrabalık dışı sebeplerle bir araya gelen ve bazen birkaç klandan oluşabilen dernekler.

Tüm dünyayı kendileri için almaya çalışan o azınlığın planını bozmam doğru muydu? Bilmiyorum. Hamlelerimin sonucunda Kurguyla Mücadele Derneği, çok uzun bir zaman boyunca hazırlanmış tüm o araçlarını yitirdi ve yok olmasının süreci başladı. Evdeki hesapları çarşıya uymadı.

Ama benim hesabım da uymadı… Aslında sadece onları durdurmayı hedefliyordum, sonrasıyla ilgili hiçbir planım yoktu. Yıkımın aktörlerini yok ettim; yıkımı durduramadım. Belki de hızlandırdım.

En çok yazılı söze acıyorum. Yok edilenlerin yanına benim kattığım yazılı söz!

Bebeklikten itibaren evlat edindiğim yirmi çocuğum var. Onları bana tam bağlılıkla yetiştiriyorum. Her biri 21 yaşını bitirdiğinde tam sadakat testinden geçecek ve başarılı olanlara gizlice yazmayı öğreteceğim. Yepyeni dünyanın en büyük tabusunu!

Kavmim, tekrar sözlü kültüre döndü. Son yüzyıllarda iyice küçüldükten sonra şimdi tekrar büyüyen dünyanın özgürleşmiş ovalarında, yaylalarında tüm dünya bizimmiş gibi hareket halindeyiz. Örfümüz, dinimiz, toplumsal kurallarımız dervişlerin şaşmaz ezberinde.

O şaşmaz ezber içindeki en önemli kurallardan birisi yazı ve sözlü kültürü insandan bağımsız hale getirebilecek her türlü aracın kötülüğü.

Bu kuralı ben koydum. Kaldıracak olan da benim.

Yazılı sözün geleceğinin 120 yaşını devirmiş bir ihtiyarın elinde olmasından memnun değilim. Çocuklarımın emaneti devralmak için yaşayacakları sınava sadece birkaç sene kaldı. Biraz daha direnmeliyim. Emaneti devretmeden ölmeyeceğime, bu son beyaz sayfanın son satırında, kelimelerimi yazmak için kullandığım kanım üzerine yemin ederim.

Mustafa Acungil

Haziran - Temmuz 2007

Esentepe, İstanbul

Okuduklarım (Temmuz - Ağustos 2007)

2007-08-08T10:25:00.000-07:00

1477. Şeytan Yemini - Jean-Christophe Grange
1476. Sır (the Secret) - Rhonda Byrne
1475. Zengin Baba'nın Yatırımcılık Kılavuzu - Robert T. Kiyosaki, Sharon L. Lechter
1474. Project 2007 Bible
Ağustos
1473. Harry Potter and the Deadly Hallows - JK Rowling
1472. Dul Kasabı - Pavel Kohout
1471. The Microsoft Data Warehouse Toolkit - Ralph Kimball Group
1470. The Last Rung On The Ladder (Audio Book) - Stephen King
1469. Rule #1 Investor - Phil Torin
1468. Talihsiz Serüvenler Dizisi 13, Son - Lemony Snicket
1467. Talihsiz Serüvenler Dizisi 12, Evvelki Tehlike - Lemony Snicket
Temmuz

Bill Gates giderek daha önemli bir insan oluyor

2007-08-08T10:24:00.001-07:00

Bill Gates sonunda Harvard'dan mezun olmuş. Mezunlara yönelik organizasyonda yaptığı konuşma hayli ilgi çekici. Konuşmanın resmi metni demek belki daha doğru olur, gerçek konuşma muhtemelen ufak tefek farklılıklar içermiştir.

Çevirmeyi düşündüm ama çok uzun ve ne yazık ki vaktim yok. İlgilenenler için linki:

http://www.news.harvard.edu/gazette/2007/06.14/99-gates.html

Business'ın bizi

2007-08-08T10:23:00.001-07:00

Şimdi... Öncelikle Türkçe'yi çok severim. Aşk derecesinde severim. Ama İngilizce de kullanırım. Okuduklarımın neredeyse yarısı İngilizce. Bazı metinler de vardır ki, içinde bulundukları dile çakılıdırlar. Her şiir çevrilemez mesela. Tom Peters şair değil, ama İngilizce de konuşmuyor, Tom Petersça konuşuyor. İngilizcesinden bile okumak zor adamı, Türkçe'ye çevrimini okumayı denedim, başardım da, ama rezalet ötesiydi.

Öte yandan, Tom Peters, Tom Peters'tır. Konuşmaktan çekinmeyen bir adamdır. Gözleyebilen bir adamdır. Bu yüzyılda yaşıyorsanız, okumanız gereken bir adamdır.

Aşağıdaki alıntı ondan. Bunu okuyamayacak kadar İngilizceniz yoksa, özür dilerim. Başka girdilerimden keyif almayı deneyin.
Ya da şöyle demeliydim: Bunu okuyamayacak kadar İngilizcemiz yoksa ne kötü; başka girdilerimize göz atmayı deneyelim mi? Peters'ın aşağıda anlattığı, az önce kullandığım iki cümle arasındaki fark. Eh işte, artık İngilizceniz yoksa da mesajı aldınız. Ya da ne güzel, İngilizcemiz yoksa da artık meselenin özünü kavramış olduk.
This trick (more on who gets “tricked” in a moment) was taught me by my first McKinsey partner-mentor back in 1974. “Tom,” he said, none too gently, “when you address the Client, never fail to use the word 'We.' As in 'The way we might get at this blah blah blah.' The idea is that it's us and the Client foraging mightily as a Team in hot pursuit of the truth.”

I'll be the first to admit that this is indeed a “trick.” But beginning in those McKinsey days, I contend that it was me who was mostly tricked! Use “we” and “us” enough ... and I began to feel that I was on the Clientʼs Team, not vice versa.

To this day, 30 years later, by instinct, I religiously use “We” and “Us”—and a team of wild horses could not elicit an “I” or “You.”

It is a trick ... and it is a Fundamental Value concerning Groups on Joint Ventures in Quest of
Better Understanding.

We agree, right?

Okuduklarım (Mart - Nisan 2007)

2007-08-08T10:22:00.000-07:00

1454. A Series of Unfortunate Events 8, The Hostile Hospital - Lemony Snicket
1453. A Series of Unfortunate Events 7, The Vile Village - Lemony Snicket
1452. The Complete Handbook of Novel Writing - Meg Leder, Jack Heffron
1451. Narnia Günlükleri 3, Çocuk ve At - C. S. Lewis
1450. A Series of Unfortunate Events 6, The Ersatz Elevator - Lemony Snicket
1449. Narnia Günlükleri 2, Aslan, Cadı ve Dolap - C. S. Lewis
1448. Narnia Günlükleri 1, Büyücünün Yeğeni - C. S. Lewis
1447. A Series of Unfortunate Events 5, The Austere Academy - Lemony Snicket
1446. A Series of Unfortunate Events 4, The Miserable Mill - Lemony Snicket
1445. First Draft in 30 Days - Karen S. Wiesner
1444. Talihsiz Serüvenler Dizisi 3, Uçuruma Bakan Pencere - Lemony Snicket
1443. Talihsiz Serüvenler Dizisi 2, Sürüngen Odası - Lemony Snicket
1442. Talihsiz Serüvenler Dizisi 1, Kötü Günler Başlarken - Lemony Snicket
1441. Muhammed - Prophet for Our Time - Karen Armstrong
1440. The Complete Idıot's Guide to Writing a Novel - Tom Monteleone
1439. MOC 2793: Implementing and Maintaining Microsoft SQL Server 2005 Reporting Services
1438. MOC 2792: Implementing and Maintaining Microsoft SQL Server 2005 Integration Services
1437. MOC 2791: Implementing and Maintaining Microsoft SQL Server 2005 Analysis Services
1436. Writer's Digest . April 2007
1435. Zifir - Orkun Uçar, Burak Turan
1434. Moc 2794: Designing a Business Intelligence Solution for the Enterprise Using Microsoft SQL Server 2005
1433. Tipping Point - Malcolm Gladwell
Mart 2007

Everything the same

2007-08-08T10:20:00.001-07:00

Stephen King, son kitabı Lisey's Story'nin sonundaki "Author's statement"ın son paragrafında şunu yazmış:

Finally, great thanks to Burton Hatlen, of the University of Maine. Burt was the greatest English teacher I ever had. It was he who first showed me the way to the pool, which he called “the language-pool, the myth-pool, where we all go down to drink.” That was in 1968. I have trod the path that leads there often in the years since, and I can think of no better place to spend one’s days; the water is still sweet, and the fish still swim.

Her yazı sevdalısının hayatında böyle bir tetikleyici kişi var mıdır acaba? Benim tetikleyicilerim, okuduğum insanlar. Lisedeki edebiyat öğretmenim Yasemin Hanımı da unutmamalıyım. Çok acemi işi ilk şiirlerimi gösterdiğimde hevesimi kıracak herhangi bir şey yapmadığı ya da söylemediği için. : )

Ama bir de Çangal var tabii, Ahmet Cengiz Hocam. Geometri idi dersi ama, son sınıftaki yıllık kurulu çalışmalarımı teşvik etmesi, kendisinin edebiyat öğretmenliğini yapmış Necatigil'den bahsi, hala aklımda...

Dört Adam Özgürlüğünü Arıyor

2007-08-08T08:33:00.000-07:00

Kendine saygısı olan herhangi bir profesyonel, tek başına değerinin hayli kısıtlı olduğunu bilir.

Tamamen bir kişiye ait gibi görünen büyük başarıların arkasında bile ekip desteği vardır.

Kiyosaki ile Rich Dad Poor Dad kitabıyla tanışmamdan beri, finansal özgürlük ana ilkesi düşünce dünyamın merkezinde yer alıyor. Bu doğrultuda ilk yapılması gereken şeylerden biri, arkadaş çevrenizi yönetmek. İlerlemenize karşı size pranga ağırlığı yapan insanlarla ilişkinizi soğutmanız, sizi kanatlandırabilecek kişilerle mesainizi artırmanız, kaçınılmaz bir zorunluluk. Belki de bir ilk adım.

Yakın çevremde, aileden başlayarak bu yeni bakış açısını oluşturmaya çalışıyorum ve önemli yol kat ettim.

Şimdiden arkadaş çevremden çok sevdiğim ve saydığım 3 kişiyle bir yola girdik:

www.dortadamozgurlugunuariyor.com

ya da

http://dortadamozgurlugunuariyor.blogspot.com

Ben bir maraton koşucusuyum. Beraber koştuğum insanlarla, uzun vadeli gelişimimi daha iyi bir noktaya götüreceğime eminim.

Beni, ve bizi, izlemeye devam edin efendim...

Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi

2007-08-08T08:23:00.001-07:00

Ölümün zamanlısı zaten yok da, bazısı çok zamansız oluyor.

Ömrünün baharında, ülkesine olan görevini yerine getirirken, ülkesini düşman bilmiş ama bu topraklarda yaşayan insanlar tarafından öldürülenler... Gençliğinin en civcivli döneminde, direksiyonunu tuttuğu aracı tabut haline gelenler...

Yunus, Koca Yunus, Aşık Yunus, Yunus Emre... Yüzlerce yıl önce söylenebilecek herşeyi söylemiş onların ardından:

GELDİ GEÇTİ ÖMRÜM BENİM

Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi

İşbu söze Hak tanıktır bu can gövdeye konuktur
Bir gün ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi

Miskin âdem oğlanını benzetmişler ekinciye
Kimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi

Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm
Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi

Bir hastaya vardın ise bir içim su verdin ise
Yarın anda karşı gele Hak şarabın içmiş gibi

Bir miskini gördün ise bir eskice virdün ise
Yarın anda sana gele Hak libâsın biçmiş gibi

Yunus Emre bu dünyada iki kişi kalur derler
Meğer Hızır İlyas ola abı hayat içmiş gibi

Okuduklarım (Mayıs - Haziran 2007)

2007-08-08T08:09:00.000-07:00

1466. Talihsiz Serüvenler Dizisi 11, Mantar Mahşeri - Lemony Snicket
1465. Retire Young Retire Rich - Robert T. Kiyosaki, Sharon L. Lechter
1464. Zengin Babanın Kehaneti - Robert T. Kiyosaki, Sharon L. Lechter
1463. Lisey's Story - Stephen King
1462. The Little Friend - Donna Tartt
1461. MOC 2732A Planning, Deploying, and Managing an Enterprise Project Management Solution
1460. The Everything Creative Writing Book - Carol Whiteley
1459. The Best of the Best, 20 Years of the Year's Best Science Fiction - Edited by Gardner Dozois
1458. MOC 2784: Tuning and Optimizing Queries using Microsoft SQL Server 2005
1457. MOC 2783: Designing the Data Tier for Microsoft SQL Server 2005
1456. A Series of Unfortunate Events 10, The Slippery Slope - Lemony Snicket
1455. A Series of Unfortunate Events 9, The Carnivorous Carnival - Lemony Snicket

Çekiç ve çivi

2007-08-08T08:01:00.001-07:00

When you have a hammer, everything looks like a nail.

Peki, çekici olan bir arkadaşınız varsa, ya da çekici olan biriyle aynı iş yerinde çalışmak durumundaysanız, ya da çekici olan bir insanla aynı ortamda bulunma zorunluluğunuz varsa, o zaman kafamıza bu bir çivi değildir diye bir uyarı yazısı koymak gerekli herhalde. Ama bir arada olma talihsizliğini yaşadığımız bu insan, muhtemelen o yazıyı bu bir çivi diye okuyacaktır. Değildir kelimesi çekicin çoktan inmiş darbesinin altında hükmünü yitirir.

Mühim değil!

2007-08-08T08:00:00.001-07:00

Mühim Değil'in sözlerinin bir kısmında Candan Erçetin der ki:
"...
Yani sustum genelde
Bazen de gülümsedim nazikçe
..."

Yaşama hakkının eşitliği

2007-08-07T15:22:00.000-07:00

Teorik seviyede düşündüğümüzde, insanların yaşama haklarının eşit olduğunu büyük bir çoğunluk kabul eder herhalde. En azından her insanın yaşama hakkı olduğunu büyük bir çoğunluğun kabul edeceği kesin. (Bazı azınlıklara, özürlülere, toplumun genel kriterlerinin dışında yaşam anlayışı olanları ortadan kaldırmaya yönelik rejimlerin tarihte var olduğu, yüzyılımızda bunlardan en kanlılarından birinin yaşandığı dünüşünülürse, bu yargım bir umut sadece belki.)

Peki acaba gerçekten böyle mi düşünüyoruz? Şu karşılaştırmaları denesenize:

Manhattan'da çalışan genç ve geleceği parlak bir broker ve Irak'ta gündelik yiyeceğini nasıl sağlayacağını her gün düşünmesi gereken dul kalmış bebekli bir anne.

İleride Nobel ödülü alabilecek bir tıp bilimcisi ve daha önce 3 kişi öldürmüş ve artık iyi bir insan olmaya karar verdiğini söyleyen bir katil.

İstanbul'dan herhangi biri ve Avustralya'da yaşayan vahşi bir kabile mensubu.

Sen ve dünyanın herhangi bir yerindeki herhangi bir kişi?

Hangisinde zorlanmaya başladınız?

Noktasal rekabet

2007-08-07T15:17:00.001-07:00

Hayır, sınırlar arasında rekabet eden sadece endüstriler değil. Ya da bir bütün olarak endüstrilerin yanısıra, tekil iştanımları da artık sınırlar arası rekabete açık!

Dün, ülkeler bir bütün olarak 'güç' ya da ekonomik yapıya dayalı üstünlüklere sahipti. Dün akşam, ülkeler arasındaki üstünlük derecesi, endüstriden endüstriye değişmeye başladı. Bugün, ben, sen, o kişisel olarak rekabet ediyoruz.

Dün, başarın ülkenin başarılı bir ülke olmasıyla çok yakından ilintiliydi. Dün akşam, görece başarısız bir ülkede olsan bile, içinde bulunduğun sektör dünya çapında bir atılım yakalamış ve seni de başarıya taşımış olabilirdi. Bugün, kişisel rekabet edebilirliğin hepsinden daha önemli. Başarılı bir ülkede, başarılı bir sektörde olabilirsin, ama uluslar arası rekabette yarışabilir ölçekte değilsen, işini sadece yan ofiste çalışan bir arkadaşın değil, dünyanın diğer ucundaki bir kişi de alabilir. Yumruğun nereden geldiğini göremezsin bile. Hatta bir darbe almış olduğunu bile algılayamayabilirsin.

AMA ÖTE YANDAN!.. Sen de, kişisel rekabet edebilirliğini yüksek noktalara çıkarabildiysen, dünya çapında en iyiler arasına doğru ilerleyebilirsin. Sınırlar ötesi işbölümüne imkan tanıyan teknolojik gelişmeler, dünyanın pek çok noktasında ileri know-howa erişim imkanı sağlamaya başlamış teknolojik gelişmeler, düşmanın olmak zorunda değiller. Sen onlarla dost olursan, hangi kamyon tarafından çarpıldığını anlayamayan şaşkın değil, çarptıklarının nereye savrulduğuna dönüp bakmaya bile zaman ayırmadan roket gibi yükselen bir yıldız olabilirsin! İçinde bulunduğun ülkenin görece rekabet gücü, içinde bulunduğun sektörün görece rekabet gücü, parlayan bir yıldız olmasa bile!

Çeliğe su

2007-08-07T15:15:00.001-07:00

diye düşünüyorum deme bana

bir kez daha duyamam

yap

eyle

karar ver ve harekete geç

düşünmek

kelimeler ve kelimeler arasındaki ilişkiler

resimler resimler resimler

ilişkilerin renklerindeki çelişkiler

bakışların ördüğü karmaşık ilişkiler yumağında harekete geçemezliğin dayanılmaz ağırlığı

düşün ve hareket et, düşün ve hareket et

diye düşünüyorum deme bana

içim kalkıyor

düşünmeden hareket edesim geliyor

-ki nefret ederim-

düşün ve hareket et

ille sadece birisi olacaksa

bari düşünmeden hareket et

ama düşünmemişsen eğer ağırdan al biraz hareketi

insanlık hali, bazen zor ama

aslında hep düşünerek hareket, hareket içinde düşünce

ikisini bir yapabileceğine güvenmesen de, biraz yavaştan başla harekete

kır eylemsizliğini

düşünceye de zaman bırak hareketi yakalasın diye

herşey güzel olacak

insan mamur olacak

ilk adımını at

Mustafa Acungil, 8 Şubat 2007, Karadeniz Ereğlisi

GÖZDEN IRAK / GÖNÜLDEN IRAK

2007-08-07T15:14:00.001-07:00

gerçek

canını yediğim

nerdesin?

gerçek

canım kurban

cinayet misin?

en güçlünün çetelesine bak

binler

binlerce can taşıyan / binlerce cansızın kanını taşıyan

alnında

bir medeniyet

en inançlının çetelesine bak

hedef ayırmayan bir kara öfke

onlarca yeni can bir günde / onlarca canın kanı

sanki hiç indirilmemiş

ibrahimin kurbanı

fitne dünyayı sardığında

alıp başını dağlara mı çıkmalı

birkaç koyun, bir yün aba

benim sizinle işim yok ne de kanla

olmasın olmasın olmasın

yalvarırım olmasın

kimsenin kanı elimde

ne de cebimde

ne böyle inançla var işim

ne böyle medeniyetle

Mustafa Acungil, 6 Şubat 2007, Karadeniz Ereğlisi

Zavallı Türkçem

2007-08-07T15:07:00.000-07:00

Kimlerin eline kaldın!

Ey güzel dilim! Annemin dili! "Tükettin mi?" diye soran anneannemin dili!

Yazık, kimlerin eline kaldın.

Şöyle bir paragrafın basılabildiği bir ülke... Yok hayır öfkem geçmemiş daha, oysa bir kaç ay oldu sanırım bunu okuyalı... Size bu iğrenç paragrafı aktarmadan önce biraz ipucu:

Dünyanın önde gelen, yenilikçilik konusunda adı çok anılan bir yönetim gurusunun kitabından. Ama çeviri! Sanırım çeviri ile kuzu çevirme falan gibi, ya da çevir kazı yanmasın gibi bişeyler anlayan birileri tarafından... Yok, yok olamaz, olsa olsa aptal, yeterince gelişmemiş bir makine çeviri programı tarafından... bu cinayet işlenmiş olabilir. Bu kitabın bir de üst seviye beyaz yakalılara ya da o pozisyonların adaylarına hitap edilen bir dergi tarafından ek olarak dağıtıldığını düşününce... Neyse zaten çoğu, büyük ihtimalle, okumayacaktır kitabı. Bu da ayrı bir yazıklanma konusu, ama sevmem ki yazıklanmayı.

Yazıklanmıyorum, sadece öfkemi paylaşıyorum. Dilimin katline karşı öfkemi.

İşte, bir çevirmenin yaptığı, bir editörün onayladığı, bir düzelticinin atladığı bir paragraf. Belki de hiçbiri olmadı bu aktörlerin, bilmiyorum:

"1930'larda General Motors'un efsanevi başkanı Alfred Sloan, hemen hemen tüm çalışmalarımızda büyüklüğümüz nedeniyle durağan sonuçların sıkıntısını çekiyor gibi göründüğümüzü fark etti. Kolay anlaşılmaz oldukça fazla insan var ve bu da, iyi bir başarı sağlayan çabalara kıyasla anlamsız olan yeni bir fikir gibi sonuçlara yeni birşeyler eklemek muazzam bir çaba gerektiriyor. Bazen neredeyse General Motors'un bu kadar büyük olduğu ve onun durağanlığının bizim için lider olmak konusunda imkansız olduğu sonucuna zorlanıyorum."

Valla billa aynen böyle basılmış kitapta. Yazarken, durup durup kontrol ettim tekrar. Ben mi yanlış okuyorum, satır mı atlıyorum, acaba doğru da sadece karmaşık bir cümle olduğu için mi anlamıyorum diye.

Biraz tercüme etmeye çalışırsam, bu garip dilden Türkçe'ye:

İlk cümle:
"1930'larde General Motors'un efsanevi başkanı Alfred Sloan, hemen tüm çalışmalarımızda büyüklükten kaynaklanan durağan sonuçların sıkıntısı içinde olduğumuzu fark etti." Yukarıdakini tekrar okuyun bir de benim yazdığım cümleyi. İkisi aynı dilde, inanılmaz gibi geliyor olabilir ama öyle.

Eleştiriler:
Çekiyor gibi göründüğümüzü... Üst seviye bir yönetici böyle hastalıklı derecede kararsız bir ifadeyi düşünmez bile. Bari şöyle deseydi: Çekiyor gibi görünüyor olabileceğimiz konusundaki duyup duymamak konusunda tereddütte kaldığı kaygıları... Peh!

Büyüklüğümüz nedeniyle... Kalıbı böyle kullandığınız anda, sonraki kelime gurubu olan durağan sonuçların mı bu nedenle yoksa cümlenin kalan tamamının mı bu nedenle olduğu belirsizleşiyor. Oysa büyüklükten kaynaklanan durağan sonuçlar, cümlenin kalanıyla ilgili olmadığını göstererek tamlamanın sınırlarını belirginleştiriyor.
Başka düzeltmelerde yaptım tabii ama en belirginleri bunlardı.

Gelelim ikinci cümleye:
Hatırlamanız için:
"Kolay anlaşılmaz oldukça fazla insan var ve bu da, iyi bir başarı sağlayan çabalara kıyasla anlamsız olan yeni bir fikir gibi sonuçlara yeni birşeyler eklemek muazzam bir çaba gerektiriyor."
Yok, defalaraca okudum, ama herhangi bir anlam kırıntısı çıkaramıyorum. Vahşet ötesi bir cümle. Sanki beş insanı öldürüp paramparça etmiş ve tüm parçaları karıştırmışlar. Bir anlam çıkarmayı deneyemiyorum bile.

Yapamayacağım. Devam etmeyi midem kaldırmıyor.

Güzel Türkçem! Canım dilim! Sen kimlerin eline düştün sevgilim?

"kelimeler kelimeler kelimeler hele de ah illa kelimeler" dizesi geçiyordu bir şiirimde.

Bu kitapla ilgili öfkem dinmedi. Her elime aldığımda böyle kendimi kontrol etmekte zorlanmazsam, bir iki yazıda daha ele almayı düşünüyorum.

Sizlere verdiğim bu geçici rahatsızlıktan özür dilerim. Bundan önceki birkaç girdide, her hafta bir şiir bölümümün Ocak sözlerini yerine getirmiştim. Türkçe'yi seviyorsanız, onlara bir göz atın, ağzınızda iyi bir tat kalsın.

teker meker takitas

2007-08-07T14:57:00.001-07:00

benden çok var daha görmediğin

bende benden çok şey var daha görmediğin

gözlerimin kaç pırıltısı var daha benim bile görmediğim aynalarda

bazı kıvrımlarında düşüncelerimin ben de gezemiyorum

kimi köşeler o kadar temiz ve düzgün

arkasında ne sakladığından korkutuyor

salaş yerlerime kaçıyorum oralardan

alacakaranlığında bile kitaplarımın harflerini seçebildiğim yerlerime

oralarda da yer yok işin kötüsü başka kimseye

güneş ve yağmur yanyana

manik depresif bir zip zop

bir çocuğun yaramaz parmaklarında

ipimin ucunda tek topluk yer var

ve ayrı ipler ucunda iki top ne kadar beraber salınabilir ki

sen yine de beraber çıkmaya bak benimle

beraber inme çılgınlığına kapılma

zirveleri paylaşmak kolay da

kaç insan uçurumlarında ağırlar misafirlerini

benden çok var daha görmediğin

kendini bir başka sanan bir nice insan

biri mesela belki aynandakidir her sabah gördüğün

-gözlerine bakarak olabilir miyim sakal tıraşımı-

şu küçük ilişkilerimizi ne yapsak

başkalaşıp da mı bağlantılı kalsak

aynılaşarak mı kaybolsak

Mustafa Acungil

9 Ağustos 2003

Dört Duvar

2007-08-07T14:54:00.000-07:00

işte buradasın

bu dört duvar arasında

arkana baktığında özlem

bol pencereli

puslu camdan

geçmişte o özlem duyduğun

ama ne

sağında boşluk

boş bir belirsizlik

adı konulamazlık

sonuç aynı ama: geçit yok

solunda güvensizlik

ne kadar sıradan

herkes gibi

bir yanın güvensizlik

sesini arkasından duyduğun insanları senden uzak tutan duvarın senin

ve önünde zaman

koştukça peşinden yetişemediğin

hadi bakalım Houdini

kolay aslında

tüm sorun, tutkularını yanında taşıyıp taşımadığın

nerde onlar, kanatların

içinde mi duvarların

dışında mı

Mustafa Acungil

4 Kasım 2003

Hoşgeldin

2007-08-07T14:53:00.000-07:00

çıtı pıtı atıyor

atıyor

atıyor kalbin

nasıl da hızlı

yetişmek istediğin ne?

nedir sihri bu seni çekenin?

oysa bizim neşemizin köpüğü sensin

senin bu küçücük halin

güleceksin bir zaman sonra

agu ve gu ve gu

gözlerin yüzlerde gezecek

kendi ellerini inceleyecekler yakından

emekleyeceksin belki

belki hiç emeklemeden

yürüyeceksin

kelimeler dökülecek dudaklarından

cümleler

uzun uzun anlatımlar

büyüyeceksin

ömrün oldukça eskiteceksin yılları

ne olacak sonunda?

sen de birkaç günlük bir bebekte tazeleyeceksin neşeni

yaşamaya mecbur değilsin

bu senin, şerefli tercihin

Mustafa Acungil

8 Haziran 2004

ayrıntı

2007-08-07T14:52:00.002-07:00

küçük güzelliklerdi hep

aradığım

sabahları bir merhaba

iyi niyetli bir soru

küçük güzellikler aradım

damlayarak biriken

yürekten bir teşekkür kadar

çekingen bir yardım isteği kadar

yanlışlıkla verilmiş fazla para üstünü üç gün sonra iade kadar küçük

küçük güzellikler verin bana

Mustafa Acungil

18 Ocak 2005

dumankan

2007-08-07T14:52:00.001-07:00

gözlerinden baksana dünyanın
yaşlı ve yorgun ve çıldırmış
senin üzerinden aksaydı bu kadar kan
ve boğazına dolsaydı bu kadar duman
dumankandan bir atkı
taşır mı dünyayı
asacak bir yer bulsa kendini
asacak bir yer bulsa kendini

Mustafa Acungil
2 Şubat 2007

Hrant Dink'in ardından

2007-08-07T14:09:00.000-07:00

Kimin ne yapmaya hakkı var?
Kimin neye karar vermeye hakkı var?
Hukukun, adaletin olmadığı, hukuku adaletin nispeten olduğu ama bazı insanların bunları takmayıp kendi hukukunu, adaletini uyguladığı bir ortamda yaşam ne kadar ucuz!
Bir yanda töre cinayetleri... Kendi kurallarıyla yaşayan bir 'aile hukuku'. Bir yanda birtakım aşırı uçların kendi kendilerine oluşturdukları bir yargılama ve infaz düzeni. İşin kötüsü görünen o ki, artık aşırı uç olayı falan değil, herhangi bir mahalledeki takılan başıboş herhangi bir arkadaş gurubunun ne yapabileceği meçhul. Bunun Amerika'dan arada bir duyduğumuz gençler arası atışmalar, çeteleşmeler sonucu okulu basıp kurşun sıkmalardan çok bir farkı yok.
Toplumsal kurallara saygı göstererek, özveriyle günler geceler boyu çalışıp birşeyler üretmeye, topluma birşeyler katmaya çalışan ve bireyselliğine çok önem veren bir kişi olarak, dehşet içindeyim.
Koçi Bey'in risalesini bilir misiniz? 4. Murat'a verilmiş bir çalışmaydı sanırım: "Küfr ile durur dünya, zulm ile durmaz!"
Adaletin ve hukukun hüküm sürdüğü, insanlarının adalet ve hukuka saygı gösterdiği, kanunların tamamen adil ve hukuka uygun hale geldiği bir Türkiye'nin özlemiyle...

Okuduklarım (Ocak - Şubat 2007)

2007-08-07T14:07:00.000-07:00

1432. Microsoft SQL Server 2005 for the Oracle Professional - Scalability Experts
1431. MOC: 2795. Designing an ETL Solution Architecture Using Microsoft SQL Server 2005 Integration Services
1430. MOC: 2779. Implementing a Microsoft SQL Server 2005 Database
Şubat 2007
1429. Data Mining with SQL Server 2005 - ZhaoHui Tang, Jamie MacLennan
1428. Tozkoparan - Thorvald Steen
1427. Nükleer Darbe - Burak Turna
1426. MOC: 2788. Designing High Availability Database Solutions Using Microsoft SQL Server 2005
1425. 33 Classic Chess Traps and stumbles
1424. Labirent - Kate Mosse
1423. MOC: 2787. Designing Security for Microsoft SQL Server 2005
1422. The most instructive games of chess ever played: 62 Master Pieces of Chess Strategy - Irving Chernev
1421. Vay Canına Dedirtmek - Tom Peters
Ocak 2007

Blogspot'ta ve İngilizce girişimim

2007-08-07T14:04:00.000-07:00

(Not: Blogspot'a tekrar döndüm, ama Türkçe olarak...)

Önce Blogspot'ta ve İngilizce olarak başlamıştım. Onu yürütemedim, bir şekilde dikkatimin gerisine doğru kaydı ve kayboldu.

Blogspot'taki adresimde yayınladığım birkaç yazının bugün itibariyle tamamı:

Tuesday, November 29, 2005
BOTTLE IN THE WILD
Now, now… that famous phenomenon! How come it is so famous? You know, there is this guy, alone in an island. In a damn place that is so out of reach like deep in a desert! But it is covered all over by water; that is some difference. Some difference that doesn’t matter much!
This guy has always a bottle, some material to be used as paper, or maybe paper itself. (But that would not be a good idea, to use plain paper and trust it to the mercy of tones of water.) And something to write on it too! When I think of the times I have found myself in a building of offices with nothing to write with or write on when needed, this happenance seems just a bit unlikely. (Happenance is used on purpose; I like the sound of it. Why not? This is not my language I will be decomposing, if it is deemed so. Or if it will have a life of its own as a new word, it is always good to produce something.)
Let’s get back to the subject. This guy… Off course a guy! Don’t you watch movies, or read books! Never ever a lass is alone in an island. This guy finds a way to close a bottle that has been opened so that it won’t get water in. Oh boys… and girls, come to that… This needs a factory and a few hundred workers! Has anybody ever seen a bottle that had been opened that has been closed watertight again by some regular ordinary ‘man alone in the island’ chap?
Ok! Don’t play with our phenomena. This guy is in the island. Alone… Not so alone… He has some writing device and a thing to write on that is durable enough. And, he has a means to close the bottle! But, he has the bottle in the first place, you know… I didn’t forget it. Just wrote it a bit down in the general list. The shopping list or the list of the producer’s assistant for the scene continuity. Whatever!
That is POTS, plain old telephony system, or plain odd testimonial-type sketching. I made it and so did it happen.
One impossible is becoming nothing again. Lights, camera, can all the curious cell phone-come-camera owners catch it? HE SAILED THE BOTTLE! Off you go! What a bitch of a bottle! Off you go! Don’t get back! I know it is the tides or waves or whatever the oceanologists call that shoved me off to this island keeping you come back! But you have to go!
If a man with such limited means can find the necessary devices and be able to sail that message… If this is such a well-known phenomenon all over the world… That means such things happen, and happen them frequently, doesn’t it! If there is such an unlikely reader for such an unlikely piece of written word… THEN I KNOW YOU HAVE TO BE THERE! MY DEAR DEAR READER! I KNOW YOU WILL BE READING THIS. I AM HERE. DAMN, I WAS NEARLY FORGETTING TO WRITE THE COORDINATES. I AM BURIED UNDER ORDINARY DAIL JOB’S DOINGS. I AM UNDER SO MUCH WORK THAT IS MEANINGFUL BUT UNMEANINGFUL WHEN COMPARED TO MY DESIRE TO WRITE AND TO WRITE AND TO READ AND WRITE AND READ AND READWRITEREAD.
If that is possible, that has been possible, then I am putting this on. I am sailing, man! To the internet ocean! My only fear is, this ocean may consist of alone guys in lonely islands.
I have opened up my blog space. I have written my words. Surely this must be more than enough, compared to the ordinary regular ‘man alone in the island’ chap’s bottle message.
Or do I have to do something to promote my corner? Not now! I am busy. You know, the day job!
posted by acungil at 1:51 AM 0 comments

Friday, November 04, 2005
YABANCI
I need to write this in Turkish. It is very tightly related with a specific Turkish word: ‘Yabancı’.
Uygar kavimlerin kendileri haricindekileri barbar olarak tanımlaması, yaygın olarak görülmüş bir uygulamadır. Bunu, Çinliler için, Romalılar için falan duymuş, okumuşumdur defalarca. Ama kendi kültürümüzde böyle bir şeyin olmadığını düşünüyordum.
Sonra bugün Taksim’de metroya doğru yürürken aklıma ‘yabancı’ kelimesi geldi. Daha doğrusu kökü: yaban…
Türk Dil Kurumu’nun internetteki sözlüğüne göre yaban kelimesinin anlamları:
1 . İnsan yaşamayan ıssız yer: "Yabanda bitmez, sabanda biter."- Atasözü.
2 . Issız yerde yaşayan veya yetişen canlı.
3 . sıfat Yaban olan, yabana özgü olan: "Yalnız yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler."- F. R. Atay.
4 . halk ağzında Yabancı, el, yerli halktan olmayan kimse: "Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı."- F. R. Atay.
Dördüncü tanım, yabancı kelimesinin doğrudan yabanla bağlantılı olduğunu daha bir kesinleştiriyor. Yani bu sadece bir köken bağı değil, aynı zamanda bir anlam bağı.
Bizden olmayanı, barbarlıkla, vahşilikle bağlamamışız belki, ama ıssızlıkla bir tutmuşuz. Belki de yok saymışız.
Bu, her kültürün, daha doğrusu belki her büyük kültürün özünde olan bir değişmez mi yoksa?
3 Kasım 2005
‘YABANCI’
This is the English version of the above entry:
It is a common behavior for civilized societies to call others barbaric. I have heard and read this time and again for Chinese, Roman Empire’s people, etc. But I had the belief that we didn’t have such a view.
Then –while walking to subway in Taksim- I had an insight about the word ‘yabancı’. Better still, its root: ‘yaban’.
According to the online dictionary of Turk Dil Kurumu ‘yaban’ has 4 meanings:
1 . nomans land. "Yabanda bitmez, sabanda biter."- Atasözü. (I won’t even try to translate an adage. It is worse than trying to translate a poem. Some adages have similar ones in other languages. But I don’t think this is translation. It is only different wordings of similar truths of life in different languages.)
2 . Who lives in waste lands.
3 . adj. of yaban, specific to yaban: "Only the natives who lives in yaban jungle knows the antidote to this poison."- F. R. Atay.
4 . vulgar Yabancı, stranger, who is not of native people: "Natives had been calling us yaban, and they didn’t mix with us."- F. R. Atay.
The fourth meaning is a more concrete evidence of the relation between yaban and yabancı. It seems this is not a root relation only; it is also a relation of meaning.
Maybe we didn’t tie the ones that are not of us with being barbaric or wild, but with waste lands. Maybe we deemed them nothing.
Maybe this is a given that all the cultures –all the mainstream cultures- have in the core?
November 3rd, 2005
posted by acungil at 1:08 AM 0 comments

Tuesday, November 01, 2005
Why?
For everything there must be a reason... Some say that this is not true. Things can be done without a reason. But even that is intent, is reason. To be doing something for the pure reason of doing it… to be doing something for the sheer pleasure of doing it…Here I am, because I like to write. I dream of writing (and reading off course) as my primary 'job role' : )
But I don’t have enough time; I don’t have enough time for the things that I really like, really care. So I need to be able to explain my motivations to myself, I need them to be tolerable enough.
I did this for reading novels, so I can do this for writing too… Reading novels in English and getting ‘job’ and ‘pleasure’ together. Now, I am doing this in writing. I will try to write what is in my head. In English… : )
I am in love with my native language. But I can always do better in my native language than what I will achieve here. So, no problem…
My direction is in fiction. I am a poet in my native language, but I respect my native language and my poetry so much that I can’t even begin considering writing poems in another language. That doesn’t do.
That is all folks… Keep watching us.
posted by acungil at 3:27 AM 0 comments

Yeni iş hayatı

2007-08-07T14:00:00.001-07:00

Business Week Türkiye, 24 Aralık - 6 Ocak sayısındaki "Saatleri Alt Etmek" başlıklı özel dosyadan:
"Best Buy, post-coğrafik ofisi icat etmedi. Teknoloji şirketleri birkaç yıldır bedevileşmeye başlamıştı. IBM'de işgücünün yüzde 40'ının resmi bir ofisi bulunmuyor; AT&T'de, müdürlerin üçte biri işyerinden bağımsız. Sun Microsystems, tüm çalışanlarının yarıya yakınına istedikleri yerden çalışma imkanı vererek, emlak maliyetlerindeki yıllık tasarruflarını 300 milyon dolar olarak hesaplıyor. Üstelik bu eğilimin kökleri var gibi görünüyor. Boston Consulting Group'un yakın zamanda yürüttüğü bir çalışma, yöneticilerin yüzde 85'inin önümüzdeki beş yıl içerisinde bağımsız işçilerin sayısında büyük bir artış beklediğini ortaya koydu."

Yorumsuz...

Türkiye için biraz erken olabilir, ama unutmayın ki, artık küresel akımların ülkemize ulaşması eskisi kadar uzun zaman almıyor.

Uydu ömrü

2007-08-07T11:14:00.001-07:00

İşiniz benim gibi teknik eğitim ve danışmanlık olursa, Türkiye'nin en önde gelen kurumlarına bolca yolunuz düşer.

Geçtiğimiz günlerde Türksat'ta verdiğim bir seminerde uydu ömrünün neyle belirlendiğini öğrenmek hoş oldu. Ankara'nın bir hayli dışındaki kurumda, semineri birlikte gerçekleştirdiğimiz arkadaşların sıcak ilgisi ve sohbet ortamı çok hoştu, kendilerine teşekkür ediyorum.

İlginç bilgiye gelince: Uydular belki bilirsiniz, işlerini yapabilmek için hep aynı noktada kalmak zorundalar. En azından iletişim, yayın amaçlı kullanılan uydularda durum böyle. Hem aynı yükseklikte bulunmaları hem de dünyada aynı bölgeyi görmek için dünyaya göre konumlarını da sabit tutmaları gerekiyor. Bunun için de yakıt gerekli. Sinyal almak ve göndermek için yakıt kullanmaları gerekmiyor, güneş enerjisi kullanan panelleri var. Ama uzay ortamında hareket sağlamak için güneş enerjisi kullanılamadığından depolanan yakıt kullanılıyor.

Bu sabit kalma işi sürekli yakıt kullanmak gerektirmiyor. Arada bir birkaç metre pozisyonundan 'kaçtığında' uyduyu tekrar rayına oturtmak için kullanılıyor sadece.

Bir kehanet: Uzayda, güneş enerjisini harekete dönüştürebilecek bir mekanizma bulan ve bunun patentini alan kişi abad olur. Benim aklıma bir yol gelmiyor, konumun biraz dışında. Ama bu alanla ilgili çalışıyor olsaydım, işim elvermese bile, hobi olarak bu konuya kafa yorardım...

Acaba yine de ilgilensem mi? : ))

Küçük bir yan bilgi daha. Uyduların belirli bir yükseklikte görev yapmaları gerektiğini söylemiştim. Bir de çöp için kullanılan belirli bir yükseklik var. Kalan son yakıtlarıyla, fillerin mezar alanlarına gitmesi gibi, çöp yörüngelerine gönderiliyorlar.

Trilyon dolar çocukların elinde...

2007-08-07T11:13:00.000-07:00

The Economist'in 2 Aralık 2006 sayısında "Marketing to children, Trillion-dollar kids" haberi çok ilginç bilgiler içeriyordu.

Economist'e göre çocuklar sadece oyuncak, cips, tatlılar alanında değil, çok daha ağır alanlarda da tüketim kararlarını etkilemeye başlamışlar. Arabalar ve aile tatilleri gibi!

Üretici firmalardan bu trendi yakalayanlar, önlemlerini almışlar. Mesela hummerkids.com! Disney'in ABC Kids kanalında bir reklam kampanyasına başlamak üzere olan Honda! Nickelodeon çocuk kanalında, pahalı tatillerini tanıtmak için reklam veren Cayman Adaları'nın turizm departmanı! Susam Sokağı ekibiyle çalışan Beaches Resorts oteller zinciri!

Konu üzerinde uzman bir araştırmacının tahminlerine göre, 2005 yılında ABD'de çocuklar 700 milyar dolarlık harcamanın yönünde etkili oldu. Yanlış okumadınız, milyon değil milyar! 40 milyar doları doğrudan harcama, 340 milyar doları doğrudan etki ve 340 milyar doları dolaylı etki ile.

Üstelik çocuğa reklam yatırımı yapmanın geleceğe yönelik getiri potansiyeli de yüksek.

Aile yapısı olarak Avrupa'dan çok Amerika'ya benzediğimizi düşününce, bizim çocuklarımızın alım gücü ve alıma etki gücü ne civarlarda seyrediyor merak ediyor insan.

Tom Peters'tan

2007-08-07T11:12:00.000-07:00

"What gets measured, gets done."
Ölçülen iş yapılır diyor Tom Peters.

Bugünkü Batı medeniyetinin en temel üstünlüklerinden birisi, belki de ölçmeye verdiği önem.

Adını hatırlamadığım birisi de şunu söylemişti:
"Hedefin olmazsa, gittiğin yerin olmak istediğin yer olduğunu nereden bileceksin."

Ve ben de şunu diyorum: İlerlemezsen batarsın!

Vazgeçilmiş Edinim

2007-08-07T11:11:00.000-07:00

ne zaman vazgeçmişsem o zaman kazandım istediğimi

istemeden çabalamayı öğrendim

kaybetmeyi göze almış olanın yenilmesinin zorluğunu

ne zaman elde ettiysem, zaten vazgeçilmiş olandı

18 Ocak 2005
Mustafa Acungil

Kelepir

2007-08-07T11:10:00.002-07:00

az kullanılmış bir yeteneğim var

tozlu kitap raflarında buldum

unutulmuş neredeyse

bisiklete binmek kadar unutulmuş

öyle derler de hep

ama ne bilsinler

ben bisiklete binmeyi tam öğrenmedim ki hiç

az kullanılmış bir yeteneğim var

yaşamak kadar sinmiş içime

yaşamak kadar unutulmuş

nasıl öğrenmiştik nefes almayı

ve sonra emmeyi ve tutmayı

gülümsemeyi adım atmayı ve

en zor girilen yerleri bulmayı evlerde

sevmeyi nasıl öğrenmiştik

az kullanılmış bir yeteneğim var

kurtulmayı düşünüyordum ama

şöyle bir tozunu silkeleyince sunmak için

pırıldayıp gözümü aldı şiirim

yine kör oldum

huzurlarınızda kelimelerim

16 Mayıs 2005

Mustafa Acungil

Namütenahi

2007-08-07T11:10:00.001-07:00

bekle

bahar gelecek

bekle gözlerin gülecek

içindeki hayvan yavrusu

büyümeden ölür mü bazen insanların

yerden bir metre yüksekte çizdikleri kıvrımlar

ya da pençeler oyun gibi indirilen

ne olur sonra?

bir av şöleni yaşamadan geçer mi günler

hiçbir tane bile

taze etin üzerinde şölen ziyafeti

pençedeki gücün ağızdaki lezzeti

nasıl terbiye olur bu delice akan su

bir deniz bulup kaybolmadan içinde

çölleri hayatın bu kadar mı çorak

bu kadar mı vadisiz içinden akacak

nasıl kaybolur denizini bulmadan

arayıp bulamadın

koşarak ulaşamadın

bekle

var oluşun belki seni kök saldığın yerde bulacak

bekle

belki yaz gelecek

16 Ağustos 2005

Mustafa Acungil

Yürüyüş

2007-08-07T11:09:00.001-07:00

kayıplarını sayarak yürü

artık yanında olmayanları

eksik yerlerini tebeşirle çiz

kopmuş parçalarının hayali yerlerini

yitip gitmiş amaçların

gözden kaybolmuş arkadaşların

unuttuğun tatlar ne olacak peki

ya henüz hiç bakamadığın için kaybedip de yasını tutamadıkların

ya varlık amacın, tanrın, uğruna uğraştıkların

işaret koy geçtiğin yollara

dönüp yönünü bulamayacaksın

geri giderken bu yolu gençleşir mi insan

17 Ağustos 2005

Mustafa Acungil

şiir

2007-08-07T09:33:00.001-07:00

ben çocukken güzelmiş dünya

şimdi de güzel

2 Ocak 2006
Mustafa Acungil

İkizler

2007-08-07T09:32:00.000-07:00

özgürlükle itaat arasında kalan incecik bir çizgiymiş kontrol

zevk ne tarafına düşer belirsiz

acı ikiz kardeşi

biri bu yanında çizginin diğeri beri

16 Eylül 2006
Mustafa Acungil

Dedikodu

2007-08-07T09:27:00.001-07:00

Ankara kızı Türkiye Cumhuriyetinin

Şişli güngörmüş bir kadın

Sanal bir Starbucks'ta fısıldaşıyorlarmış yan yana

16 Eylül 2006

Mustafa Acungil

Bu bir şiirdir

2007-08-07T09:18:00.001-07:00

gün…………….düz!

19 Eylül 2006
Mustafa Acungil

The Turks Today: Dışarıdan Bakış...

2007-08-07T09:16:00.000-07:00

The Turks Today... Remzi Kitabevi'nde Andrew Mango imzalı bu kitabı görünce, insanın kendine ve kendinden olana başkasının nasıl baktığına dair duyduğu karşı konulmaz merakla hemen durakladım.

İnternetten kitap incelemek ve almak bunca kolaylaşmışken, hala gerçek bir kitabevine gidip raflarda göz gezdirmeyi seviyorum. Çok etkin bir yöntem değil, yüzlerce kitabın üzerinden gözleriniz kayarken, çoğunun ismini bile gerçekten okuyamıyorsunuz. Yine de kitap seçmekte en favori yöntemim hala bu. Kapağıyla, adıyla, yazarıyla, konusuyla ilgime çekebilen bir kitap, gözlerimin gezinimine ara verdirebiliyor. Sonra kitabın arka kapağına bir göz atıyorum. Belki içindekilere... İçinden rastgele bir iki paragraf okuyorum.

Çok oldu, şimdi hatırlamıyorum, ama bir şekilde bu kitap da ilgili süreçlerden geçti ve aldım.

Dışarıdan bakan bir gözle, içinde yaşadığımız bazı olayların ve gelişmelerin ne kadar net bir şekilde tanımlandığını görmek esaslı bir deneyimdi. Bizim ülke içinde yıllarca çalkantılarını yaşadığımız konuların ve gelişmelerin, birkaç sayfada net bir şekilde özetlenebildiğini gördüm. Karmakarışık dengelerin aslında nasıl da birkaç aktörün temel birkaç dürtülerine dayalı olduğunu gördüm. Kişiler, toplum kesimleri, çıkarlar, dengeler, onlarca yılda gerçekleşen yavaş dönüşümler...

İçinizde yaşadığınız toplumun dinamiklerine merak duyuyorsanız, gününüzü ve gündeminizi daha anlar duruma gelmek istiyorsanız, deneyebileceğiniz bir kitap.

Bir yabancıya göre Andrew Mango'nun bir hayli nesnel bir kalem kullandığını düşünüyorum. Hoş, belki yerli bir kalem olsa, bu kadar nesnel davranamazdı.

Kitabın çeşitli bölümlerinde katılmadığınız görüşler, yorumlar, çıkarımlar olabilir. Ama bir başkasının bakış açısını dikkate aldığınız her durumda, anlaşmazlıklar olacaktır. İçeriden biri olarak yaşadığınız algılarla dışarıdan birinin algılarını karşılaştırabilmek, ufkunuzu açacaktır.

2005kisinasiloldu?

2007-08-06T14:59:00.000-07:00

Alfabe, ah alfabe. Ama bakın işte, abece yerine alfabe kullanıyorum. Alfa, Yunan alfabesinin ilk harfi, ikincisi de beta, bu ikisinden: Alfabe!

Başlığı nasıl okudunuz?

2005 kışı nasıl oldu? Havaların etkisiyle buna yönelmiş olabilirsiniz.

Ya da 2005 kişi nasıl öldü? Kisi'nin sadece bir harfine nokta koyarak kişiye yönelmiş ve olduyu öldü olarak okumuş olabilirsiniz.

Ama niye böyle bir karmaşaya gerek olsun ki, değil mi? Alfabemiz var. Olduyla öldüyü ayırabilmek için dilimize uygun bir alfabe seçip, onu da yine dilimize uygun şekilde gerekli harflerle özelleştirdik.

Gelin görün ki, url'ler öyle değil. Ben de kategori isimlerinden yana dertliyim şu an. Burada oluşturduğum kategorilerde yer alan Türkçe harfler adres çubuğunda okunamaz kodlamalarla gösteriliyor.

İngilizce'nin web adreslemesindeki bu despotça hakimiyeti bakalım daha ne kadar sürecek...

Şehir

2007-08-06T14:57:00.001-07:00

tanrının şehri İstanbul...

viskisini denize karşı yudumlayan bir psikolog

sabah namazı vakti

burcu burcu tüten simidini ısıran aksakallı dede

gözlerini kapadığında

sadece

bin yılın uğultusu

Mustafa Acungil

16 Eylül 2006

Bilge Adam Kurumsal'dayım

2007-08-06T14:56:00.001-07:00

Biraz fazla mı hızlı girdim işe, bilmiyorum ama, içim hayli rahat.

Bilge Adam Kurumsal'da, yazılım danışmanı olarak işe başladım.

Son 3 işimde, rakip olduğum bir kurumda olmak ilginç. Ama hem işin sahiplerini, hem de içine katıldığım yazılım danışmanı ekibindeki arkadaşların birkaçını birden daha önceden tanıyorum. Burada mutlu olacağıma, burada 'ürün' vereceğime, verimli olacağıma kesin bir inancım olmasa, bu kadar hızlı işe girmezdim.

Zaman! Görelim neyleriz!

Şimdilik son, the end, fin, finito...

Blogumda beni izlemeye devam edin...

Bu arada, bu serinin beşinci yazısına, günlük hayatta tanıdığımı sanmadığım, ama yeni bir ilişki biçimi olan web yaşam alanımda beni tanımış olan iki arkadaşımızın yorumu olmuş. Bunları okumak beni gerçekten çok mutlu etti.

Alanımın gördüğü ilgiyi istatistiklerden takip ediyorum, beni takip edenler olduğunu hissettiriyordu zaten istatistikler. Doğrudan geri besleme almak, çok daha hoşnutluk verici.

Arkadaşlarıma buradan teşekkür ediyorum...

Arama pazarında bir niş

2007-08-06T14:22:00.001-07:00

Arama pazarı, son on yılda korkunç bir hızla büyüdü. Aslında bu pazar yoktan var oldu denebilir. Google'ın çok hızlı yükselişinde, arama kavramına liderlik etmesi en büyük etken.

Büyük oyunculara baktığımız zaman, hemen hemen tamamının Amerika kökenli olduğunu görüyoruz. Google, Microsoft, Yahoo ve diğerleri. Üstelik pazara yeni oyuncu girmesi zor gibi. Ama bir niş var bence. Aslında tam, nişin tanımına uyan bir şey değil, çünkü iyi değerlendirilirse, pazarın önemli bir kısmını alabilir: Amerika'nın despotluk sınırlarına dayanan bazı yaklaşımları. 11 Eylül saldırılarından hemen sonra toz gürültü arasında çıkarılan bir kanun, Amerikan Hükümetine, arama şirketlerinden kişilerle ilgili bilgi alma hakkı verdiği gibi, arama şirketlerinin bu durumu beyan etmesini de yasaklıyor.

Gündelik arama, kendimiz hakkında kendimizin bile bilmediği profil özelliklerini ortaya çıkarabilen bir konu. Bu aramaların Amerika tarafından incelenebilir olmasını istemeyecek milyonlarca insan var dünyada. Sanırım Amerikan vatandaşlarının pek çoğu bile istemeyecektir. Mesela İsviçre gibi, kayıtların gizliliğinin ülke ekonomisinin temellerinden biri olan bir ülkede konuşlanmış bir arama şirketini düşünün. Yolu ne kadar açık olur değil mi?

Gidip ben mi kursam acaba? : )

1 Kasım

2007-08-06T14:20:00.001-07:00

Sanırım İşsizlik Güncesi'nin uzunca bir süre için son girdisi olacak bu. 1 Kasım'da başlıyorum. Bir aksilik olmazsa, işe girişle ilgili belgeleri Pazartesi günü teslim edip, Çarşamba günü yeni işime başlayacağım.

Ay başında başladığım dördüncü işim olacak bu. Ondan önceki işlere başladığım günleri hatırlamıyorum zaten. Bebim'de bir Ekim başında, Bilginç'te bir Mayıs başında, Bilimer'de bir Şubat başında başlamıştım.

Yeni işime de bir Kasım başında başlayacağım.

1 Kasım, 1 Aralık ya da 1 Ocak diye hedeflemiştim. Sürpriz bir şekilde işim sona erdiği andan sonra başlamış bir görüşme trafiği zaten sanırım 1 Kasım'dan önce sonuçlanamazdı. Arada bir de Bayram'ın olduğu düşünülürse...

Yeniyi severim...

Ama yerimi de severim. Alıştığım şeyleri...

Yakası artık kopacak noktaya gelmiş bir gömleği hala giymeye devam ettiğim olmuştu. Çünkü onu seviyordum.

Rap rap rap aylar boyunca giymiş olduğum botum, hala duruyor. İstanbul kışının kötü günlerinde giyerim. Normalde uzun bot hiç giyemediğim halde. Çünkü ona alıştım, ayağımın şeklini biliyor. Kırılması gereken yerleri kırılmış, ezilmesi gereken yerleri ezilmiş durumda.

Yeniyi sevdiğim için başlangıçta hoşlanacağıma emin olduğum yerimi eskitebilmek, orada yaşlanabilmek istiyorum...

Biraz çelişkili gibi belki, ama ben nerede olursam olayım, nasılsa yeni bir şeyler bulurum ilgilenecek.

Sanırım benim temel dürtüm, merak!

Asosyal - Farklı Sosyal

2007-08-06T14:19:00.001-07:00

Atari oynayan çocukların, sokaktan kopmasının onları asosyal yapacağı endişesi vardı hani. İnternet için de benzer endişeler ifade edildi, ediliyor, edilecek.

Oysa teknoloji, bilgisayar ve internetin getirdiği şey, asosyalleşmek değil, farklı sosyalleşmek.

İnternet öncesinin yargılarıyla, internetli dünyayı değerlendirebilmemiz mümkün değil.

Hani Dostoyevski'nin Raskolnikof ağzından Suç ve Ceza'da bol bol tartıştığı kavramlar var ya... Tüm kitap, devrimcilerin, değiştirmeyi başaranların, kuralları da değiştirdiği, değiştiremeyenlerin suçlu olarak eski kurallarla yargılandığı kavramı etrafında döner. İnternet işte o sınırı aştı. Bundan sonra internetin geçmiş kurallarımızla, eski kalıplarımızın içinde değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Madem ki internet vardır, kendi kurallarını da oluşturacaktır. Bizim yapmamız gereken, yarını düşünerek, dünün katılığına beyinlerimizi mahkum etmeden, yeni kuralların sağlıklı oluşması için çalışmak.

Çocuklarımızı kendi yaşadığımız dünyaya göre değil, onların yaşayacağı dünyaya göre yetiştirmeliyiz. Bu benim sözüm değil, kimin sözü olduğunu bilen bilir. Ama yüzlerce yıl öncesinde söylenmiş olduğu, merak edenler için ipucu olsun.

Bilişmek

2007-08-06T14:18:00.001-07:00

Türkiye Bilişim Derneği Başkanı, Beyaz’ın ve Kadir Çöpdemir’in programında öyle bir fiil olmadığını söylediğinde, bilgimi sınama ihtiyacı duydum, ama yanlış hatırlamıyormuşum. Bilişmek fiilinin kullanımını çok eski bir metinden duymuşum gibi geliyordu. Türk Dil Kurumu’nun sözlüğünü açıp baktığımda şu tanımı gördüm:

“1. Karşılıklı olarak birbirini tanımak, muarefesi olmak: ‘Bunca zamanlar bilişip, ahir dönüp ayrılışıp’ –Yunus Emre. 2. hlk. Öğrenmek”

Eminim, Başkan’ın anlık bir konuşma içinde dili sürçtü, eleştirmek amaçlı yazmıyorum. Bu sadece, yazmam için bahane oldu. Bilişmek kelimesi, tadı damağımda kalmış bir kelime. Bilişim olarak türemiş halini çokça kullanıyoruz, ama bilişmeyi hemen hemen hiç kullanmıyoruz.

Bilişelim’i Yunus’tan duymuştum diye düşünüyordum ben de, ama hatırladığım yukarıdaki dize değildi. İnternetten biraz arayınca buldum:

“Bari gel barışalım, yad isen bilişelim”

Yunus, Koca Yunus, Aşık Yunus, yüzlerce yıl öncesinden yine o ölümsüz dizelerinden birinde kullanmış kelimeyi.Yunus’a ve bilişmeye selamlar…

Bayram'a girerken

2007-08-06T14:12:00.000-07:00

Hayat hızlı akıyor. İşsizken bile...

Yine günde ortalama 5 saat civarından fazla uyuyamıyorum. Uykuyu pek sevmiyorum galiba. Aslında uykuyu değil de, uyumaya başlamayı sevmiyorum.

Görüşmeler hızlı gelişiyor. Ama şunu kesinlikle söyleyebilirim: Networkünüz çok önemli. Sizi tanıyanlar, isminizin kendi alanınızda bilinirliği. Bunun için de tabii kendi alanınızda imza attığınız başarılar olması gerekli.

İnternet üzerinden yaptığım başvurulardan olumlu olumsuz henüz geri dönüş yok gibi. Bu kanaldan sadece iki yerle görüşmem oldu. Oysa network üzerinden, üstelik çok çaba sarf etmeden sadece 'available' durumda olduğumu duyurunca, hem daha fazla sayıda, hem daha isteyeceğim, hem de hızlı ilerleyen görüşmeler yaptım.

Büyük konuşmamak gerekli ama, bu güncenin ömrü uzun olmayacak gibi gözüküyor. Genel blogumu kastetmiyorum tabii, işsizlik güncesi başlığınının ömründen bahsediyorum.

Son üç işime ay başında başladım. İşsiz kaldığımda en erken 1 Kasım'da işe girmeyi hedeflemiştim. 1 Ocak'a kadar da göze almış durumdaydım. 1 Kasım (ya da biraz gecikmeyle Kasım ayı) olmazsa, görüşmelerimin hızını biraz kesip, kafamdaki birkaç projeye odaklanırım sanırım.

Beklemek zor iş... Çok merak ediyorum, bir hafta, bir ay, bir yıl sonra ne yapıyor olacağımı. Bu merak hoşuma gidiyor.

Ben hala, postacının bir sürpriz getireceğini bekleyenlerdenim. Her gün epostalarımı kontrol ederken, güzel bir sürprizle, bir fırsatla karşılaşacakmış gibi hissederim.

Hayat, daha neler getireceksin?